Wybrzeża Ligurii i Toskanii to jeden z najbardziej zróżnicowanych i satysfakcjonujących akwenów żeglugowych w Europie. Znajdziesz tu dramatyczne, skaliste wioski na klifach, chronione kotwicowiska w skalistych zatoczkach i łatwe żeglowanie do Archipelagu Toskańskiego – wszystko w zasięgu dwóch głównych baz czarterowych. W przeciwieństwie do zatłoczonych greckich wysp czy wybrzeża Dalmacji, ten region zachowuje autentyczny charakter. Wioski rybackie nadal funkcjonują jako wioski rybackie. Jedzenie smakuje tak, jakby zrobiła je czyjaś babcia dziś rano. A samo żeglowanie obejmuje techniczne manewrowanie wzdłuż wybrzeża Ligurii po otwarte przejścia do Elby i dalej.
To, co czyni Ligurię i Toskanię wyjątkowymi, to połączenie: nie wybierasz między kulturą a żeglugą, między krajobrazem a wiatrem. Masz wszystko. Pewnego tygodnia kotwiczysz przy Portovenere, obserwując światło na klifach, przepływasz między wioskami Cinque Terre (brak dostępu drogowego – tylko drogą wodną) i żeglujesz po otwartym morzu do Elby. Jesteś tam, gdzie jesz ryby, które przypłynęły dziś rano do Livorno, pijesz białe wina z winogron Vermentino uprawianych w zasięgu wzroku od miejsca, w którym kotwiczysz, i pływasz w wodzie tak głębokiej, że dno jest teoretyczne. To poważne żeglarstwo przybrzeżne w ludzkiej skali.
Wybrzeże Ligurii biegnie mniej więcej na południowy zachód od granicy z Francją w pobliżu Ventimiglia do La Spezii, na dystansie około 160 mil morskich. Co musisz wiedzieć: woda staje się bardzo głęboka bardzo szybko. Często kotwiczysz na głębokości 15-30 metrów zaledwie kilkaset metrów od brzegu. Samo wybrzeże jest strome – nie tak strome jak w Miami, ale miejscami naprawdę pionowe. Cinque Terre i Portovenere są tego uosobieniem: średniowieczne wioski przyczepione do klifów bez dróg łączących je, tylko ścieżki i woda.
Na południe od La Spezii wybrzeże nieco łagodnieje, gdy zbliżasz się do Toskanii. Viareggio leży u ujścia płaskiej doliny rzeki i służy jako główny ośrodek żeglarski regionu. Stamtąd wybrzeże biegnie na południe do Livorno i Castiglioncello, stopniowo zmieniając charakter – nadal skaliste zatoczki, ale z łatwiejszymi kątami podejścia i lepszym trzymaniem.
Archipelag Toskański dominuje w obrazie żeglarskim na południe od kontynentu. Elba jest głównym graczem: ma około 27 kilometrów długości, jest górzysta, z kilkoma głębokimi portami i odsłoniętymi kotwicowiskami, w zależności od wiatru. Capraia leży na północny zachód od Elby, bardziej surowa i mniej odwiedzana. Giglio i Giannutri znajdują się dalej na południe, stanowiąc część chronionego Parku Narodowego Archipelagu Toskańskiego. Pianosa i Montecristo znajdują się w obrębie parku, ale mają ograniczony dostęp (zwłaszcza Montecristo). Przeprawa z Piombino na kontynencie do Elby to około 10 mil morskich otwartej wody – zazwyczaj 1,5 do 2 godzin żeglugi, w zależności od warunków.
Odległości tutaj się kompresują: La Spezia do Portofino to około 35 Mm, Portofino do Viareggio to około 110 Mm, a Viareggio do Elby to 60 Mm. Żadna z tych przepraw nie jest długa jak na standardy Morza Śródziemnego, co oznacza, że możesz żeglować po tym regionie bez konieczności skupiania się na jednym celu. Widzisz nowe kotwicowiska prawie każdego dnia, jeśli tego chcesz, lub zostajesz w jednym obszarze przez tydzień i odkrywasz go dogłębnie.
Portofino to klejnot, o którym wszyscy wspominają jako pierwszym, i słusznie. Sam port jest mały – naprawdę maleńki, może 300 metrów szerokości – otoczony stromymi wzgórzami, drogimi restauracjami i łodziami, które wyglądają, jakby kosztowały więcej niż skromne domy. Zazwyczaj kotwiczysz poza portem, na obszarze chronionego morza Portofino, na bojach cumowniczych, które utrzymuje zarząd portu. Kotwiczenie bezpośrednio w porcie jest ograniczone. Wioska powyżej jest jak z pocztówki: pastelowe budynki, kluby żeglarskie, wszystko co najlepsze. Jedź tam dla żeglugi wjazdowej i wyjazdowej (jest techniczna) bardziej niż dla dłuższego pobytu. Pobliskie Paraggi oferuje szersze, łatwiejsze kotwicowisko 2 km na południe, jeśli Portofino wydaje się zbyt zatłoczone. Po drugiej stronie zatoki, opactwo San Fruttuoso znajduje się u podnóża klifów – dostępne drogą wodną, warte podróży pontonem.
Pięć wiosek zbudowanych na pionowych klifach, połączonych ścieżkami, które są znane jako szlaki turystyczne, w dużej mierze niedostępne drogą. Podchodzisz od strony wody. Vernazza jest najbardziej dostępną wioską z rozsądnym trzymaniem w małym porcie. Pozostałe – Monterosso, Corniglia, Manarola, Riomaggiore – wymagają ostrożnego pozycjonowania. Prawdziwa wartość: widzisz te miejsca tak, jak widzieli je średniowieczni kupcy, przybywając od morza. Woda jest czysta, kotwicowiska są przytulne, a doświadczenie jest inne niż żeglowanie w większości miejsc. Zaopatrzenie jest ograniczone od strony wody – spaceruj po szlakach lub planuj z wyprzedzeniem. Park Narodowy Cinque Terre ma surowe przepisy: okna kotwiczenia, ograniczenia prędkości i boje cumownicze. Szanuj je.
Położone na południowym krańcu Zatoki Poetów, Portovenere stanowi psychologiczne przejście między Ligurią a Toskanią. Jest to pracujące miasto rybackie, mniej eleganckie niż Portofino, z prawdziwym średniowiecznym centrum i funkcjonującym portem. Port ma boje cumownicze i ograniczoną przestrzeń do kotwiczenia; większość łodzi turystycznych cumuje do boj lub cumuje w szeregu. Trzy wyspy przybrzeżne – Palmaria, Tino, Tinetto – znajdują się tuż za wejściem do portu. Palmaria jest dostępna drogą wodną, warto ją zwiedzić. Lord Byron podobno pływał stąd do San Frazzi. Samo miasto jest dostępne pieszo, ma dobre restauracje rybne serwujące to, co złowiono dziś rano, i pozostaje prawdziwym celem żeglarskim, a nie rekonstrukcją muzealną.
Elba jest znacząca – wystarczająco duża, by poczuć się jak prawdziwe miejsce, wystarczająco mała, by dokładnie zbadać ją łodzią w tydzień. Portoferraio to główne miasto, prawdziwy port z paliwem, wodą, zaopatrzeniem i usługami żeglarskimi. Kotwicz poza portem lub skorzystaj z nabrzeża komercyjnego. Na południe od Portoferraio, Procchio oferuje łatwiejsze, szersze kotwicowisko. Na południowym wybrzeżu, Porto Azzurro i Capoliveri zapewniają głębsze, bardziej chronione trzymanie. Wschodnie wybrzeże ma Marciana Marina i Rio Marina, każda o innym charakterze. Szlaki turystyczne przecinają wnętrze wyspy; niektóre początki szlaków są dostępne pieszo od wybrzeża. Pływanie i snorkeling są wyjątkowe. Większość dni można zakotwiczyć gdzieś na Elbie i znaleźć białe piaszczyste plaże z czystą wodą i minimalnymi tłumami nawet w szczycie sezonu.
Na północ i zachód od Elby, Capraia wydaje się naprawdę odległa. Główny port – Porto – jest mały i szybko się zapełnia. Wyspa jest słabo zaludniona, skalista, z doskonałymi szlakami turystycznymi. Kotwicowiska są narażone na wiatr z północnego zachodu. Planuj Capraia na spokojną pogodę lub zaakceptuj niewygodne fale. Mimo to, żeglowanie tutaj – zwłaszcza podejście z Elby i kurs na południe do Giglio – to otwarta woda w najlepszym tego słowa znaczeniu. Nie przeskakujesz z wyspy na wyspę; żeglujesz.
Giglio ma dwa porty: Giglio Porto na wschodzie, większy i bardziej chroniony, oraz Giglio Castello wyżej na wzgórzu, połączone małą drogą, ale rzadko odwiedzane przez łodzie. Giglio Porto ma boje cumownicze i ograniczone kotwiczenie; rezerwuj z wyprzedzeniem w szczycie sezonu. Wyspa jest pagórkowata, z dostępnymi szlakami i pracującym miastem nad portem. Giannutri leży dalej na południe, jest mniejsza i bardziej ekskluzywna, z maleńkim portem i silnymi ograniczeniami ochrony. Żeglowanie do i z tych wysp to otwarta woda; zazwyczaj 8-10 Mm z Giglio do Giannutri, 15 Mm z Elby do Giglio. Oba są częścią Parku Narodowego Archipelagu Toskańskiego, co oznacza boje cumownicze, ograniczone kotwicowiska i opłaty parkowe.
Viareggio leży tam, gdzie Toskania spotyka płaskie wybrzeże Versilii. Miasto jest spore: prawdziwe miasto z stoczniami (poważni producenci jachtów), zaopatrzeniem, zapleczem naprawczym i funkcjonującym kurortem plażowym. Port ma miejsce dla łodzi turystycznych, a samo miasto jest dostępne pieszo i tętni życiem. Viareggio służy jako północna baza do eksploracji Archipelagu Toskańskiego. Dziedzictwo morskie jest głębokie – od dziesięcioleci budują tu główne marki jachtów. Stąd otwarte przejścia na południe do Livorno (15 Mm) lub na południowy wschód do Elby (60 Mm) są proste i często uczęszczane.
Wybrzeże Ligurii sprzyja jachtom żaglowym. Dominujące wzorce wiatrowe – zwłaszcza Maestral, który wzmaga się po południu i wczesnym wieczorem – faworyzują żagle nad silnikami. Wielu żeglarzy turystycznych celowo wybiera ten region do żeglowania, a nie do motorowania. Niemniej jednak, krótkie rejsy przybrzeżne między Portofino, Cinque Terre i Portovenere czasami oznaczają motorowanie przez cienie wiatrowe przy stromych klifach. Jacht żaglowy z przyzwoitym silnikiem (nie tylko zapasowym) zazwyczaj sprawdza się tu lepiej niż czysty żaglowiec.
Dla przeprawy przez Archipelag Toskański, jacht żaglowy o długości 40+ stóp jest rozsądnym wyborem, jeśli czujesz się komfortowo na otwartym morzu i przy zmiennym wietrze. Mniejsze łodzie (30-38 stóp) mogą pokonać przeprawę, ale powinny planować ją w oparciu o stabilne okna pogodowe. Wielu klientów czarterowych preferuje jachty motorowe dla Toskanii. Jacht motorowy o długości 40-50 stóp daje elastyczność: szybkie przeloty na Elbę, jeśli dzień jest z falą, powolne żeglowanie przy Giglio, by chłonąć atmosferę kotwicowiska, i wystarczająco dużo przestrzeni wewnętrznej, by poradzić sobie z okazjonalnie trudnym wieczorem.
Dostępność katamaranów w bazach czarterowych różni się sezonowo. Sprawdzają się dobrze w Toskanii (płytkie kotwicowiska, stabilna platforma), mniej idealnie w ciasnych portach Ligurii i na bojach cumowniczych w obszarach chronionych, zaprojektowanych dla jednokadłubowców. Jeśli są dostępne i lubisz katamarany, Toskania i południowy archipelag są ich idealnym miejscem.
Trzy główne bazy czarterowe obsługują ten region, każda o innym charakterze i geografii.
Marina di La Spezia (La Spezia) znajduje się na północnym krańcu terenu żeglugowego. Marina jest nowoczesna, profesjonalna i wyposażona dla poważnych jachtów. Paliwo, woda, zaopatrzenie, konserwacja – wszystko jest dostępne. Cinque Terre i Portovenere są natychmiastowymi sąsiadami (25-40 Mm), co czyni ją doskonałą bazą, jeśli te obszary są Twoim priorytetem. Odległości do Elby są dłuższe (ponad 120 Mm), więc żeglowanie po południowym archipelagu wymaga nocnych przepraw. Bazuj swoje wyszukiwanie na czarterze jachtów Liguria Toscana tutaj, jeśli chcesz skupić się na północnej Ligurii.
Marina di Portofino jest mała, ekskluzywna i skupia się głównie na stałym cumowaniu i usługach dla jachtów, a nie na flotach czarterowych. Rzeczywista dostępność łodzi czarterowych jest tu ograniczona. Używaj jej jako celu podróży, a nie bazy.
Porto di Viareggio jest południowym punktem kotwiczenia i prawdopodobnie optymalną bazą do zrównoważonej eksploracji regionu. Jest 60 Mm na południe od La Spezii, 60 Mm na północ od Elby. Działają tu floty czarterowe, infrastruktura jest solidna, a w ciągu jednego tygodnia możesz rozsądnie zrobić Elbę, Capraię, Giglio lub w innym tygodniu popłynąć na północ do Portofino i Cinque Terre. Samo miasto jest tętniące życiem i warte zwiedzenia. Większość firm czarterowych działających w Toskanii trzyma tu łodzie.
Marina di Portoferraio (Elba) jest wykonalna, jeśli Elba i południowy archipelag są Twoim wyłącznym celem. Całkowicie ominiesz wybrzeże Ligurii, co oznacza pominięcie Portofino, Cinque Terre i Portovenere. Rozsądne, jeśli masz ograniczony czas i silne preferencje dotyczące archipelagu. Marina Portoferraio jest kompetentna, ale mniejsza niż Viareggio czy La Spezia.
Przeglądaj wszystkie opcje czarteru jachtów we Włoszech na Boat4You, aby porównać aktualną dostępność we wszystkich trzech bazach.
Sezon żeglarski trwa od maja do września, przy czym maj i wrzesień oferują mniej tłumów i nadal przyjemne warunki. Czerwiec-sierpień jest gorący, ruchliwy i czasami bezwietrzny. Kwiecień i październik to miesiące przejściowe – mniej łodzi, zmienny wiatr, okazjonalne deszcze.
Dominującym wiatrem jest Maestral, wiatr z północnego zachodu, który wzmaga się po południu i wczesnym wieczorem. Większość dni od maja do września przynosi 8-15 węzłów Maestralu do godziny 16:00. Jest on niezawodny, ale nie przytłaczający, wystarczająco dobry do żeglowania, ale nie na tyle silny, by stwarzać problemy. Maestral również przynosi chłodne, suche powietrze znad lądu, co oznacza, że nawet w lipcu upał jest znośny.
Libeccio jest drugim graczem – wiatr z południowego zachodu, który przynosi cieplejsze, wilgotniejsze powietrze. Zazwyczaj pojawia się z zachmurzeniem i okazjonalnymi deszczami. Dni z Libeccio są mniej częste niż dni z Maestralem, ale często silniejsze (możliwe 15-25 węzłów). Archipelag Toskański, będąc bardziej odsłoniętym, odczuwa Libeccio bardziej dotkliwie niż wybrzeże Ligurii. Chronione kotwicowiska, takie jak Procchio na Elbie czy Giglio Porto, zapewniają komfort w Libeccio; bardziej odsłonięte pozycje stają się niewygodne.
Wiatry termiczne – lekkie, dobowe wiatry – wypełniają się w spokojne dni. Poranny wiatr z lądu, popołudniowy wiatr morski wypełniający się do połowy popołudnia. Żaden z nich nie jest wystarczająco silny do agresywnego żeglowania, ale oba utrzymują łódź w ruchu. Początek czerwca często przynosi spokojne, gorące dni tylko z wiatrami termicznymi; koniec sierpnia może przynieść podobny wzorzec.
Mgła jest rzadka, ale możliwa wiosną (maj do początku czerwca) i czasami jesienią. Prądy morskie są generalnie słabe – Morze Śródziemne nie ma tak dramatycznych pływów ani prądów jak północna Europa. Istniejące prądy płyną na południe i wschód, ale nie zauważysz ich w codziennym żeglowaniu.
Ta trasa zakłada jacht żaglowy o długości 40-45 stóp, wypływający z baz partnerskich Boat4You w La Spezii, typowe warunki maj-czerwiec, i załogę komfortowo radzącą sobie z różnorodnym żeglowaniem i przepisami obszarów chronionych.
Dzień 1: La Spezia do Vernazzo (Cinque Terre). 25 mil morskich. Motorowanie i żeglowanie na północny zachód wzdłuż wybrzeża Ligurii. Vernazzo jest najlepiej chronioną wioską Cinque Terre, z małym portem i rozsądnym trzymaniem. Przybycie do połowy popołudnia. Kolacja w wiosce (przejdź wąskimi uliczkami, znajdź małe trattorie). Wieczór jest spokojny; pływanie jest doskonałe.
Dzień 2: Vernazzo do Portofino. 35 Mm. Poranne żeglowanie na południowy zachód, przez większość dnia po otwartym morzu. Maestral zazwyczaj wzmaga się do połowy ranka; 10-12 węzłów, łatwe żeglowanie z wiatrem. Przybycie do Portofino do połowy popołudnia. Kotwiczenie na bojach cumowniczych poza wejściem do portu. Podejście jest strome i techniczne – obserwuj echosondę. Popołudnie: pontonem na brzeg, zwiedzanie wioski, potwierdzenie, dlaczego wszyscy mają silne opinie o Portofino. Kolacja na pokładzie lub na lądzie (drogo).
Dzień 3: Portofino do Portovenere. 40 Mm. Kolejny dzień na otwartym morzu. Maestral nadal wieje, być może nieco mocniej. Port Portovenere staje się widoczny około południa. Skontaktuj się z zarządem portu (zarządzają bojami cumowniczymi). Cumuj do boi, jeśli jest dostępna; jeśli nie, zakotwicz na zewnątrz na dobrym trzymaniu. Popołudnie: zwiedzanie opactwa San Fruttuoso pontonem (2 Mm na południe). Wieczór: spacer po centrum Portovenere, wizyta w kościele, znalezienie kolacji rybnej. To punkt przejścia między Ligurią a Toskanią – poczuj zmianę krajobrazu i charakteru miasta.
Dzień 4: Portovenere do wyspy Palmaria (kotwicowisko dzienne) lub wyspy Tino (jeśli pogoda jest łagodna). 2-5 Mm żeglugi dziennej. Palmaria znajduje się bezpośrednio przy brzegu, dostępna pontonem. Kotwicowisko jest małe, rzadko zatłoczone, doskonałe do pływania i snorkelingu. To dzień odpoczynku przebrany za żeglugę. Wieczór: powrót do Portovenere lub kotwiczenie przy Palmaria, w zależności od prognozy pogody.
Dzień 5: Portovenere do Viareggio. 75 Mm, dłuższa przeprawa. Wypłyń wcześnie, zaplanuj 8-10 godzin żeglowania. Maestral wzmaga się; przez większość dnia żeglujesz po przekątnej lub z wiatrem. Wybrzeże Ligurii stopniowo łagodnieje w toskańskie plaże. Przybycie do Viareggio do późnego popołudnia. Wpłyń do portu (oznakowany kanał, proste podejście). Zatankuj, uzupełnij wodę, zaopatrz się. Poznaj dziedzictwo stoczniowe i promenadę miasta.
Dzień 6: Viareggio do Elby (Procchio lub Portoferraio). 60 Mm, głównie otwarte morze. To główna przeprawa. Wypłyń o świcie lub wcześniej, aby dotrzeć na Elbę po południu. Maestral jest za tobą; typowo 12-15 węzłów. Prognoza pogody jest kluczowa – jeśli coś wygląda niestabilnie, poczekaj kolejny dzień. Procchio na północnym wybrzeżu Elby jest łatwiejsze do wejścia niż Portoferraio; szerszy port, mniejszy ruch. Wybierz w zależności od warunków i zapasu paliwa.
Dzień 7: Dzień odpoczynku na Elbie. Zwiedź plażę Procchio (biały piasek, czysta woda), przejdź się po wewnętrznych szlakach, pływaj, zaopatrz się w Marciana Marina, jeśli potrzebujesz. Jeśli masz energię: wieczorne żeglowanie do Rio Marina na wschodnim wybrzeżu, aby zobaczyć wyspę z innej perspektywy. Nocleg w dowolnym miejscu.
Ta trasa obejmuje główne atrakcje, szanuje obszary chronione i utrzymuje rozsądne odległości żeglugowe. Możesz ją przedłużyć na południe do Giglio (dodaj 15 Mm) lub zostać dłużej w Cinque Terre (użyj Vernazzo jako bazy domowej, wykonuj dzienne rejsy do Monterosso i Riomaggiore). Piękno tego regionu polega na elastyczności: wybierz elementy, które Cię przyciągają, dostosuj się do pogody, żegluj zgodnie ze swoimi preferencjami.
Wybrzeże Ligurii to kraj pesto. Pesto Genovese – bazylia, czosnek, orzeszki piniowe, ser, oliwa z oliwek, nic więcej – pochodzi z wzgórz nad Genuą i jest kulinarnym znakiem rozpoznawczym regionu. Będziesz je jeść ze świeżym makaronem, z jeżowcami, w kremowych zupach. Smakuje zupełnie inaczej niż wersje ze sklepu.
Focaccia di Recco to kolejny liguryjski przysmak: cienkie ciasto, nadziewane serem, z miasteczka Recco, podawane na ciepło, często z oliwą z oliwek na wierzchu. Najlepiej kupić świeże i zjeść od razu. Kilka liguryjskich miast je produkuje; szukaj ich. Farinata (placki z ciecierzycy smażone na oliwie z oliwek) jest sprzedawana przez ulicznych sprzedawców w liguryjskich miastach – jedno z najlepszych tanich dań na świecie. Pansotti to małe ravioli, zazwyczaj nadziewane ricottą i ziołami, podawane prosto ze śmietaną lub masłem.
Ryby, oczywiście. Sardele (acciughe) są konserwowane w soli lub oliwie z oliwek; są intensywnie aromatyczne i zupełnie inne niż sardele z puszki ze sklepu. Branzino (okoń morski) jest łowiony lokalnie i przygotowywany grillowany lub pieczony. Ośmiornica (polpo) jest gotowana do miękkości, doprawiana oliwą z oliwek i cytryną. Małże (cozze) z Zatoki Poetów są wyjątkowe, często jedzone na surowo lub lekko gotowane na parze.
Wybrzeże Toskanii nieznacznie zmienia rejestr. Cacciucco Livornese to danie popisowe Livorno: gulasz rybny z pomidorami, papryką, czosnkiem i mieszanymi owocami morza, podawany z grillowanym chlebem. Jest rustykalny, intensywny i nierozerwalnie związany z tożsamością Livorno. Brodetto to podobne danie wzdłuż wybrzeża – podobna koncepcja, regionalne wariacje. Triglie (bary morskie) są cenione. Dentice (dentex) to większa ryba, mięsista i aromatyczna.
Wino z wybrzeża Toskanii jest coraz poważniejsze. Vermentino to biała podstawa: wytrawne, mineralne białe wino z winogron, które rosną widocznie z wielu przybrzeżnych kotwicowisk. Bolgheri, widoczne w głębi lądu z Castiglioncello, produkuje złożone czerwone wina (mieszanki Super Tuscan), które przeczą stereotypowi Chianti. Butelka Bolgheri Sassicaia dzielona z ośmioma osobami na kotwicowisku pod Castiglioncello to wspomnienie, które zachowasz. Vernaccia to kolejne lokalne białe wino, nieco bardziej słone, bardzo letnie. Vernaccia di San Gimignano jest najbardziej znaną wersją, chociaż wersje istnieją w całym regionie.
Schiaccia briaca to toskańska słodka oferta: płaskie ciasto nasączone winem (stąd briaca – pijany, po włosku), z rodzynkami i orzechami, pieczone do momentu, gdy wino stanie się częścią struktury ciasta. Brzmi dziwnie; jest pyszne. Kup je w Portoferraio lub Procchio i jedz z popołudniową kawą.
Większość miast ma codzienne targi (mercato). Ryby są świeże (zazwyczaj do 8 rano). Warzywa są sezonowe i lokalne. Sery, chleb, wędliny są dostępne wszędzie. Zaopatrzenie łodzi tutaj oznacza zakupy jak miejscowy – znajdź targ, kup to, co wygląda dobrze, gotuj prosto. Twoje posiłki będą lepsze niż w większości restauracji.
Przeprawa z Piombino na kontynencie do Elby to około 10 mil morskich. Przy typowym letnim Maestralu (12-15 węzłów) spodziewaj się 1,5 do 2 godzin. Trasa jest intensywnie uczęszczana – promy, łodzie rybackie, łodzie czarterowe pokonują ją codziennie. Bezpieczeństwo zależy od pogody i stanu łodzi. Sama przeprawa nie jest odległa ani niebezpieczna; to prosta woda między dwoma rozwiniętymi obszarami. Niemniej jednak, szanuj prognozę pogody. Jeśli prognoza pokazuje wzrost Libeccio powyżej 20 węzłów, lub jeśli coś wygląda niestabilnie, poczekaj. Zazwyczaj są łodzie czarterowe bezpiecznie pokonujące przeprawę; są też okazjonalnie łodzie, które wypływają w marginalnych warunkach i tego żałują. Sprawdź praktyki Boat4You dotyczące szczegółowych protokołów odpraw pogodowych podczas czarteru.
Oba miejsca są dostępne dla kompetentnej załogi i przy rozsądnej pogodzie. Podejście do Portofino jest strome i wymaga uważnego obserwowania głębokości, ale jest technicznie proste, jeśli zachowasz czujność. Boje cumownicze w Cinque Terre są dobrze utrzymane i prawidłowo ustawione. Żadne z nich nie wymaga wyczynowego żeglowania. Wymagają one: szacunku dla przepisów ochronnych, chęci korzystania z boj cumowniczych zamiast kotwiczenia w większości przypadków, i uczciwej oceny kompetencji załogi w manewrach w ciasnych portach. Firma czarterowa nie powinna naciskać na Ciebie, abyś próbował odwiedzić te miejsca, jeśli jesteś naprawdę niepewny. Rozsądni profesjonaliści ocenią Twój poziom i albo zezwolą Ci na wizytę, albo zaoferują alternatywne kotwicowiska. Jeśli broker sugeruje Cinque Terre bez omawiania Twojego poziomu doświadczenia, znajdź innego brokera.
Maj i wrzesień są doskonałe: wystarczająco ciepło do pływania, wiatr nadal niezawodny, a znacznie mniej łodzi niż w czerwcu-sierpniu. Początek października może być dobry, jeśli zaakceptujesz okazjonalne deszcze i mniej wydarzeń festiwalowych. Koniec kwietnia jest zimniejszy i czasami wilgotny, ale żeglowanie może być wyjątkowe. Lipiec i sierpień są gorące, zatłoczone i czasami bezwietrzne. Jeśli Twój urlop jest zablokowany na lipiec-sierpień, jedź – nadal jest pięknie i będziesz miał doskonałe pływanie – ale wiedz, że dzielisz liguryjskie porty z większą liczbą łodzi, a popularne kotwicowiska Archipelagu Toskańskiego (Procchio, Giglio Porto) będą miały zajęte boje cumownicze, czasami całkowicie. Wczesna rezerwacja pomaga. Odwiedzając sekcję FAQ Boat4You, dowiesz się o dostępności sezonowej i zaletach wczesnej rezerwacji.
Czarter bareboat jest możliwy przy udokumentowanym doświadczeniu (certyfikat RYA lub równoważny), ale szczerze mówiąc, zatrudnienie lokalnego skippera dodaje ogromną wartość tutaj. Dobry skipper wie, które kotwicowiska dobrze trzymają w tym tygodniu, która restauracja w Portovenere ma dziś rano świeże ryby, jak ustawić łódź w ciasnym porcie Portofino i gdzie prognozowany wiatr wzmocni się najpierw. Koszt (zazwyczaj 150-250 euro dziennie) jest niewielki w porównaniu do budżetu na jedzenie i wart każdego euro. Jeśli masz doświadczenie w czarterowaniu śródziemnomorskich jachtów i masz prawdziwą pewność siebie, bareboat jest wykonalny. Jeśli jesteś nowy w czarterowaniu lub jest to Twoja pierwsza dłuższa podróż,