Francja oferuje coś niezwykłego w czarterze jachtów na Morzu Śródziemnym: prawdziwie dwoistą naturę. Lazurowe Wybrzeże lśni wyspami, wapiennymi kalankami i blichtrem Cannes. Ale zapuść się w głąb lądu, a Kanał Południowy otworzy zupełnie inny świat – płaską wodę, zabytkowe śluzy, nadbrzeżne wioski, gdzie cumujesz przed piekarnią. Możesz zakotwiczyć przy Porquerolles jednego tygodnia, a drugiego nawigować po Burgundii. Ta różnorodność, w połączeniu z jednymi z najlepszych kotwicowisk w Europie i kulturą kulinarną, która podnosi rangę każdego posiłku, czyni Francję wyjątkowym wyborem zarówno dla doświadczonych żeglarzy, jak i nowicjuszy w czarterze.
Niezależnie od tego, czy chcesz ostro żeglować przy wietrze mistral, czy powoli dryfować po spokojniejszych wodach, czy preferujesz intensywność sześciokabinowego jachtu, czy też powolne tempo łodzi mieszkalnej dla dwojga, Francja posiada infrastrukturę, bazy i trasy odpowiadające każdej preferencji. Możesz przeglądać dostępne łodzie we Francji, aby zapoznać się z opcjami przed podjęciem decyzji o konkretnych datach. Przez dziesięciolecia wyczarterowaliśmy tu tysiące łodzi. Ten przewodnik przeprowadzi Cię przez rzeczywiste punkty decyzyjne: który region odpowiada Twojemu stylowi, jaki typ łodzi ma sens, kiedy jechać, jaki jest budżet i jak wygląda codzienność.
Francja wygrywa pod kilkoma względami, które mają praktyczne znaczenie. Po pierwsze: infrastruktura. Główne bazy znajdują się w Antibes, Port-Grimaud, La Ciotat i Calvi. Porty nie są zaniedbane – są profesjonalnie zarządzane, dobrze utrzymane i obsadzone. Po drugie: różnorodność. Masz prawdziwe żeglarstwo śródziemnomorskie na południu, nastrojowy Atlantyk na zachodzie i chronione żeglarstwo w Bretanii na północy. System kanałów oferuje coś, czego prawie żaden inny kraj nie jest w stanie dorównać: 1000 kilometrów żeglownych dróg śródlądowych, wiele z XVI-XVII wieku, ze śluzami, tunelami i wioskami, które nie zmieniły się od wieków.
Po trzecie: zaopatrzenie. Każdy port ma targ, rynek rybny, sklep z winami, czasem kilka. Zaopatrzenie wydaje się być aktywnością kulturalną, a nie zadaniem logistycznym. Po czwarte: przepisy są proste. Francuskie władze utrzymują spójne standardy dla czarterujących. Po piąte: ludzie. Bosmani i lokalne serwisy łodzi są zazwyczaj bezpośredni i pomocni. Nie ma niepotrzebnych przeszkód. Po szóste: sezonowość pogody jest realna, ale możliwa do zarządzania. Letnie tłumy to realna rzecz, ale sezony przejściowe (maj, wrzesień) dostarczają ciepłej wody i pustych kotwicowisk w tym samym tygodniu. Mistral latem może być silny, ale oczyszcza wodę do surrealistycznej przejrzystości.
Lazurowe Wybrzeże rozciąga się na około 140 kilometrów od Saint-Tropez na wschód do granicy z Włochami i koncentruje wiele z tego, co oferuje żeglarstwo śródziemnomorskie: osłonięte wyspy, małe miasteczka, które wydają się zamieszkałe, a nie parkami rozrywki, głęboką wodę i stałe letnie wiatry. Saint-Tropez nadal przyciąga jachty – stary port wieczorami wypełnia się imponującymi łodziami – ale prawdziwe żeglarstwo odbywa się na kotwicowiskach i wyspach wokół niego. Porquerolles, największa z Wysp Leryńskich, leży około 15 kilometrów od wybrzeża i oferuje piaszczystą plażę o długości pięciu kilometrów po północnej stronie, małą wioskę z restauracjami i kilkoma sklepami, a także zaskakująco mało tłumów w czerwcu lub wrześniu. Woda waha się od jasnego turkusu na płytkich wodach po głęboki indygo w głębszych kanałach.
Na wschód od Porquerolles trasa prowadzi obok Cannes i Antibes. Wyspy Leryńskie, tuż przy wybrzeżu Cannes, obejmują Sainte-Marguerite, gdzie stary fort obserwuje wodę, i Saint-Honorat, jeszcze spokojniejszą. Między Cannes a Antibes leży Port-Cros, kolejna wyspa ze szlakami turystycznymi i chronionymi wodami. Kotwicowisko przy południowym wybrzeżu jest narażone na fale przy silnych wiatrach wschodnich, ale przez większość roku jest spokojne. Samo Antibes stanowi wschodni kraniec – port roboczy z doskonałym zaopatrzeniem, średniowieczne stare miasto i wystarczająco dużo aktywności, aby wieczór był ciekawy, bez poczucia przymusu. Z Antibes żeglarze często kierują się na wschód do Calanques, serii wapiennych fiordów wciętych głęboko w wybrzeże w pobliżu Marsylii. Kalanki na wschód od Marsylii wcinają się głęboko w białe wapienne klify – wąskie, przypominające fiordy zatoczki, gdzie skała świeci na różowo o zachodzie słońca, a woda zmienia się między szmaragdem a szafirem w zależności od światła. Ochrona różni się w zależności od kalanki; niektóre są solidnymi schronieniami, inne wymagają wiatru z określonych kierunków.
Korsyka wydaje się dziksza niż ląd, i to celowo. Wyspa leży 80 kilometrów na południe od kontynentalnej Francji, a kultura, krajobraz i warunki żeglugowe zauważalnie się zmieniają. Zachodnie wybrzeże, wychodzące na Morze Tyrreńskie, jest zazwyczaj bardziej wzburzone; większość czarterujących skupia się na wschodzie i południu. Południowo-wschodnie wybrzeże wokół Porto-Vecchio i Bonifacio oferuje jedne z najczystszych wód na Morzu Śródziemnym – przejrzystość często przekracza 40 metrów. Bonifacio, najbardziej wysunięte na południe miasto, leży na klifie z wąskim wejściem do portu, które wygląda bardziej dramatycznie, niż jest w rzeczywistości. Miasto jest ciasno zabudowane i historyczne, zaopatrzenie doskonałe, a kotwicowiska wokół portu i pobliskich wysp konsekwentnie dobre. Woda jest głębsza i zimniejsza niż na Lazurowym Wybrzeżu; spodziewaj się, że nawet latem temperatura będzie utrzymywać się w okolicach 18°C.
Rezerwat przyrody Scandola, na zachodnim wybrzeżu Korsyki, jest chroniony przez UNESCO, a przepisy UNESCO ograniczają miejsca, gdzie łodzie mogą kotwiczyć, ale dramatyczne czerwone klify i formacje wulkaniczne uzasadniają te zasady. Calvi, na północno-zachodnim wybrzeżu, oferuje długą piaszczystą plażę, ufortyfikowany port i dobre zaopatrzenie. Północno-zachodnie wybrzeże może być narażone na zimowe warunki pogodowe i silne wiatry, ale latem mistral z północnego zachodu jest tu mniej agresywny niż na kontynentalnym Lazurowym Wybrzeżu. Wielu czarterujących bazuje w Calvi przez cztery do pięciu dni i przemieszcza się wzdłuż północnego wybrzeża, gdzie mniejsze kotwicowiska wokół Île de Capraia i Îles Sanguinaires oferują mniej łodzi i równie dobrą wodę.
Bretania wydaje się wyraźnie nieśródziemnomorska. Linia brzegowa jest granitowa i skalista, wioski są zwietrzałe, a nie błyszczące, żeglarstwo jest bardziej techniczne, ponieważ pływy są silne, a przybrzeżne skały wymagają uwagi nawigacyjnej. Zatoka Morbihan (Mor Bihan – „małe morze” w języku bretońskim) jest głównym obszarem żeglugowym, płytkim morzem śródlądowym z dziesiątkami wysp i stale zmieniającymi się ławicami piasku. Różnica pływów może przekraczać sześć metrów, co oznacza, że to samo kotwicowisko jest spokojnym stawem podczas odpływu i szybkim prądem podczas zmiany pływów. Nagrodą jest ochrona przed sztormami atlantyckimi, piękna granitowa sceneria i prawie zerowe tłumy w sezonach przejściowych. Belle-Île i Île de Groix to większe wyspy z małymi miasteczkami, przyzwoitym zaopatrzeniem i poczuciem bycia na skraju świata, a nie w kurorcie.
Klimat jest chłodniejszy i bardziej wilgotny niż na południu. Letnie temperatury wody wahają się wokół 15°C, co wymaga pianki do pływania. Wiatr jest zazwyczaj bardziej zmienny, z mniejszą ilością stałego letniego ciepła niż na Morzu Śródziemnym. Wielu żeglarzy przyjeżdża do Bretanii w lipcu i sierpniu dla ciepła i światła (zachód słońca o 22:00), ale prawdziwe żeglarstwo odbywa się w maju i czerwcu, kiedy woda jest czystsza, a tłumy mniejsze. Prądy pływowe oznaczają planowanie tras rejsów wokół przypływów i odpływów; wielu żeglarzy wynajmuje lokalnego skippera na pierwsze kilka dni, aby nauczyć się rytmu.
Jachty żaglowe najlepiej sprawdzają się na Lazurowym Wybrzeżu i Korsyce, gdzie stałe letnie wiatry i otwarta woda nagradzają żeglowanie pod żaglami. Typowy jacht żaglowy do czarteru w tym regionie ma długość 38-45 stóp, śpi cztery do sześciu osób i ma między 800 a 1200 metrów kwadratowych ożaglowania. Typy łodzi są różne: niektóre to regatowo-turystyczne zaprojektowane do szybkiego poruszania się, inne to bardziej rekreacyjne jednostki, które priorytetowo traktują przestrzeń wewnętrzną i komfort. Dla wielu żeglarzy rytm żeglowania pod żaglami jest całym celem. Jacht żaglowy pozwala zakotwiczyć w małych kalankach z dala od jachtów motorowych i znaleźć prawdziwie spokojną wodę. Koszty tygodnia zazwyczaj wynoszą od 3 500 do 7 500 euro, w zależności od sezonu i wielkości łodzi.
Katamaran zajmuje coraz większą część rynku czarterowego, i to z praktycznych powodów: kotwiczą na płytszych wodach niż jednokadłubowce, zapewniają więcej przestrzeni wewnętrznej w stosunku do długości kadłuba i oferują stabilniejszy ruch w falujących warunkach. Wiele katamaranów jest czarterowanych tylko z napędem silnikowym, co odpowiada żeglarzom, którzy chcą podróżować bez ciągłego zarządzania drobnymi szczegółami żeglowania. Typowy 40-stopowy katamaran śpi sześć do ośmiu osób w stosunkowo przestronnych kabinach. Katamarany szczególnie dobrze radzą sobie w Kalankach, ponieważ wymagają mniejszego zanurzenia i generują mniejszy przechył podczas kotwiczenia na falach. Czartery katamaranów bez załogi kosztują od 3 500 do 8 000 euro tygodniowo; czartery ze skipperem i profesjonalną załogą zazwyczaj kosztują od 8 000 do 15 000 euro tygodniowo, w zależności od sezonu.
Jachty motorowe mają sens dla czarterujących, którzy chcą szybkości i elastyczności, ale nie chcą ponosić kosztów żeglowania ani przechyłów. Wielu czarterujących jachty motorowe spędza więcej czasu w porcie, ciesząc się restauracjami i kulturą, a mniej czasu obsesyjnie analizując kąt wiatru. Typowy jacht motorowy dla tego regionu ma długość 35-50 stóp i spala paliwo w ilości około 30-60 litrów na godzinę, w zależności od wielkości i prędkości. Koszt paliwa jest realny, a przeprawy między głównymi bazami mogą być kosztowne, ale jeśli Twoim celem jest pokonanie znacznej odległości i spędzenie długich popołudni na lądzie, argument o efektywności ma sens. Jachty motorowe radzą sobie z trudniejszymi warunkami pogodowymi lepiej, niż można by się spodziewać – poruszają się przez fale, zamiast odbijać się od nich. Tygodniowe czartery bez załogi kosztują od 4 000 do 9 000 euro; czartery ze skipperem kosztują od 9 000 do 16 000 euro.
Ta kategoria nie pasuje do wizerunku żeglarstwa śródziemnomorskiego, ale zasługuje na wyraźne wspomnienie, ponieważ system kanałów i rzek Francji jest światem samym w sobie. Łodzie mieszkalne przeznaczone na Kanał Południowy i drogi śródlądowe działają zupełnie inaczej niż łodzie morskie. Zazwyczaj mają płaskie dno, szeroką burtę i zanurzenie tylko od jednego do 1,5 metra. Kanał Południowy łączy atlantycki port w Tuluzie z portem Sète nad Morzem Śródziemnym – podróż o długości 240 kilometrów z 62 śluzami. Czarter łodzi mieszkalnej na tej trasie oznacza poranne wypłynięcia z małych przystani w wioskach, wielokrotne śluzy dziennie i wieczorne posiłki w wiejskiej restauracji w odległości pięciominutowego spaceru od łodzi. Zaopatrzenie odbywa się poprzez spacer do wiejskich sklepów, zamiast masowego zaopatrzenia. Tempo jest celowe i sezonowe; kanał staje się zatłoczony w lipcu i sierpniu, a prawie pusty od listopada do marca. Tygodniowy czarter łodzi mieszkalnej kosztuje zazwyczaj od 1 500 do 3 500 euro, znacznie mniej niż czarter żaglowca przybrzeżnego, ale wymaga większej tolerancji dla zmiennych warunków zakwaterowania i zupełnie innego tempa.
Antibes jest siedzibą jednej z największych flot czarterowych we Francji. Sam port jest średniowieczny i nastrojowy – wąskie uliczki, małe restauracje, codzienny targ. Baza znajduje się na skraju starego miasta, natychmiast dostępna pieszo. Zaopatrzenie jest doskonałe: supermarket Carrefour, sklepy rybne, sklepy z winami z poważnym asortymentem. Antibes służy jako baza lub punkt postoju; wielu czarterujących pozycjonuje się tutaj, ponieważ jest to najbardziej wysunięta na wschód główna baza, a loty do Nicei i pobliskich lotnisk są częste. Wzorce wiatru i pogody sprawiają, że Antibes jest niezawodnym punktem wypłynięcia przez większość roku, chociaż silne wiatry wschodnie mogą tworzyć wzburzone morze na trasie do Calanques. Woda w pobliżu Antibes jest głęboka i czysta; w pogodne dni dno jest widoczne na głębokości pięciu metrów.
Port-Grimaud leży około 20 kilometrów na zachód od Saint-Tropez i przypomina zorganizowaną wioskę zbudowaną specjalnie dla łodzi. Port jest chroniony, zaopatrzenie jest na miejscu, a miasto jest dostępne pieszo, ale nie przytłaczające. Wielu czarterujących bez załogi wybiera Port-Grimaud, ponieważ infrastruktura portowa eliminuje zmienne czynniki z doświadczenia czarteru. Kompromis: jest mniej nastrojowy niż Antibes lub mniejsza wioska i wydaje się nieco sztuczny. Niemniej jednak praktyczne zalety są realne. Jeśli czarterujesz po raz pierwszy, infrastruktura Port-Grimaud i pobliskie żeglarstwo (Porquerolles znajduje się 30 kilometrów na południe) zapewniają silne wprowadzenie.
La Ciotat leży na zachód od Tuluzy, bliżej Calanques niż Antibes, i jest siedzibą aktywnej bazy czarterowej. Miasto ma historię morską – jest to port roboczy, a nie kurort. Zaopatrzenie wymaga nieco dłuższego spaceru niż w Port-Grimaud, ale ceny są niższe, a jakość lokalnych produktów wysoka. Jeśli interesują Cię Calanques i żeglarstwo blisko brzegu, La Ciotat jest geograficznie lepiej usytuowana niż Antibes. Port może być wzburzony przy silnym wietrze mistral, ale przez większość letnich dni jest spokojny.
Calvi na północnym wybrzeżu Korsyki jest siedzibą rosnącej bazy czarterowej. Port jest chroniony przez średniowieczną cytadelę, plaża jest piaszczysta i stosunkowo długa, a stare miasto ma restauracje i sklepy. Loty z kontynentalnej Francji lądują w Ajaccio i Bastii; Bastia jest 160 kilometrów bliżej. Dużą zaletą jest to, że baza na Korsyce oznacza, że cały Twój tydzień to korsykańskie wody – bez długich przepraw między regionami. Kontrargument: wybrzeże Scandola (rezerwat UNESCO z dramatycznymi klifami) jest bardziej chronione do odwiedzenia z niektórych baz, a niektóre trasy wymagają dłuższych przepraw przez głębsze wody niż Lazurowe Wybrzeże. Większość czarterujących spędza pięć do siedmiu dni na Korsyce, zamiast próbować przeskakiwać między lądem a wyspą w ramach jednego tygodnia czarteru.
Łodzie mieszkalne do czarterów na Kanale Południowym zazwyczaj wypływają z Tuluzy na zachodnim końcu lub z Sète na końcu śródziemnomorskim. Tuluza to tętniące życiem miasto ze średniowieczną historią i doskonałymi restauracjami; Sète to mniejsze miasto portowe, ale z bezpośrednim dostępem do Morza Śródziemnego. Śluzy działają według harmonogramów; ruch wschodni zazwyczaj ma pierwszeństwo po południu, zachodni rano, chociaż różni się to w zależności od sezonu. Wynajem z Tuluzy na jednokierunkowy czarter do Sète (lub odwrotnie) jest powszechny; wynajem z dowolnego końca na tygodniowy rejs powrotny jest również możliwy, ale oznacza pokonanie 240 kilometrów w pięć dni, co wymaga dłuższych dziennych przepraw i mniej czasu na leniuchowanie.
Sezonowość we Francji dzieli się na wyraźne okresy, każdy z kompromisami. Maj i czerwiec przynoszą ciepłą pogodę (średnie temperatury maksymalne 20-25°C), temperatury wody zaczynają rosnąć, a turystów jest mniej niż w lipcu-sierpniu. Wiatr jest zazwyczaj lżejszy i bardziej zmienny niż w lipcu, co odpowiada żeglarzom, którzy chcą malowniczego żeglowania, a nie ostrych wyścigów. Zaopatrzenie jest dobre, restauracje są otwarte, a wiele baz oferuje zniżki na czartery bez załogi w porównaniu do sezonu szczytu. Długość dnia jest długa – wschód słońca około 05:30, zachód słońca około 21:00 – co pozwala na zaplanowanie większego dystansu lub większej ilości czasu wolnego w każdym dniu, w zależności od preferencji.
Lipiec i sierpień przynoszą szczytowe zapotrzebowanie i szczyt turystyki. Porty są zatłoczone, kotwicowiska szybko się zapełniają, a mistral na Lazurowym Wybrzeżu może wiać silnie i równomiernie przez wiele dni z rzędu. Temperatury wody osiągają maksimum 22-24°C, wystarczająco ciepłe do długiego pływania. Jeśli czarterujesz w tym okresie, potrzebujesz elastyczności: niektóre planowane kotwicowiska mogą nie mieć miejsca, a Ty możesz potrzebować zakotwiczyć dalej od miasta niż oczekiwano. Z drugiej strony, okno pogodowe jest najbardziej stabilne, a życie towarzyskie w portach jest najżywsze. Ceny czarterów bez załogi mogą być o 30-50% wyższe niż w sezonie przejściowym.
Wrzesień oferuje punkt kulminacyjny dla wielu czarterujących: letnie ciepło wody utrzymuje się, turystów jest zauważalnie mniej, wzorce wiatru zaczynają być bardziej zmienne niż stale konsekwentne. Zaopatrzenie i obiekty pozostają w pełni operacyjne. Wielu doświadczonych czarterujących uważa wrzesień za najlepszy miesiąc do żeglowania po Francji. Październik staje się chłodniejszy i mniej przewidywalny; sztormy stają się częstsze, a niektóre zaopatrzenie spada. Listopad do marca jest wykonalny, ale chłodniejszy, bardziej deszczowy i wymaga większego przygotowania. Żeglarstwo po Kanale Południowym odbywa się przez cały rok, ale od listopada staje się ciche, a wiele firm wynajmujących zmniejsza swoją aktywną flotę w tym okresie.
Koszty czarteru dzielą się na kilka komponentów: koszt łodzi (wynajem bez załogi), paliwo do łodzi motorowych, zaopatrzenie, opłaty portowe i wynagrodzenie załogi, jeśli ją wynajmujesz. Jacht żaglowy bez załogi na Lazurowym Wybrzeżu zazwyczaj kosztuje od 3 500 do 7 500 euro tygodniowo, w zależności od wielkości, wieku łodzi i sezonu. Stawki szczytowe w lipcu-sierpniu są o 40-60% wyższe. Katamaran podobnej wielkości i jakości kosztuje od 4 000 do 8 500 euro tygodniowo bez załogi. Jachty motorowe mają podobne ceny. Koszty te maleją wraz z wydłużeniem czarteru (dwa lub trzy tygodnie), ponieważ firma czarterowa obniża tygodniowe stawki za dłuższe wynajmy.
Paliwo do jachtu motorowego kosztuje od 200 do 400 euro tygodniowo, w zależności od pokonanego dystansu i tego, czy płyniesz silnikiem, czy żaglami do manewrowania. Zaopatrzenie – kupowanie jedzenia i napojów na pokładzie – zazwyczaj kosztuje od 300 do 600 euro na osobę tygodniowo, w zależności od tego, czy często jesz na zewnątrz, czy gotujesz większość posiłków na pokładzie. Opłaty portowe i cumowanie na płatnych kotwicowiskach kosztują od 30 do 80 euro za noc, w zależności od lokalizacji; małe wiejskie kotwicowiska są często bezpłatne. Jeśli wynajmujesz profesjonalnego skippera, dodajesz 150-250 euro dziennie za wynagrodzenie, plus posiłki i zakwaterowanie skippera. Ubezpieczenie, aktualizacje map i usługi dodatkowe dodają kolejne 200-400 euro za typowy tydzień.
Realistyczny szacunek całkowitych kosztów tygodniowego czarteru bez załogi dla czterech osób może wyglądać następująco: 5 000 euro za łódź + 350 euro paliwa + 2 000 euro zaopatrzenia + 350 euro opłat portowych + 400 euro dodatków = 8 100 euro, czyli około 2 000 euro na osobę. Czarter ze skipperem dla tej samej grupy kosztowałby 12 000-15 000 euro za łódź + paliwo + zaopatrzenie + 1 200 euro załogi + 400 euro dodatków, czyli 4 000-4 500 euro na osobę. Są to zakresy; rzeczywiste koszty zależą całkowicie od wyboru łodzi, sezonu i tego, czy kotwiczysz spokojnie, czy jadasz w najlepszych restauracjach każdej nocy.
Czarter bez załogi oznacza, że wynajmujesz łódź i zarządzasz nią samodzielnie. Nawigujesz, kotwiczysz, planujesz trasy i podejmujesz wszystkie decyzje mechaniczne. Ma to sens, jeśli posiadasz uprawnienia żeglarskie, jasne zrozumienie własnego poziomu umiejętności i komfort w podejmowaniu decyzji na wodzie. Wielu czarterujących bez załogi pływało wcześniej lub ukończyło kursy żeglarskie specjalnie do czarterowania. Zaletą jest koszt (około połowa ceny czarteru ze skipperem za tę samą łódź) i całkowita autonomia. Wadą jest to, że jesteś odpowiedzialny za wszystko, co zmienia jakość Twojego doświadczenia, jeśli coś pójdzie nie tak lub będziesz mniej pewny niż myślałeś.
Czarter ze skipperem przynosi profesjonalną załogę – zazwyczaj jedną lub dwie osoby, w zależności od wielkości łodzi i struktury czarteru. Skipper nawiguje, kotwiczy, planuje trasy i zajmuje się problemami mechanicznymi. Usuwa to z Twojego dnia ciężar podejmowania decyzji i pozwala skupić się na doświadczeniu, a nie na jego obsłudze. Załoga może również kierować Cię do mniej znanych kotwicowisk, wyjaśniać lokalną historię i sugerować restauracje, ponieważ zna region. Koszt jest wyższy, ale doświadczenie jest jakościowo inne. Początkujący czarterujący często uważają czarter ze skipperem za bardziej relaksujący; doświadczeni żeglarze często preferują autonomię bez załogi.
Istnieje ścieżka pośrednia: niektórzy czarterujący wynajmują skippera na pierwsze dwa lub trzy dni, aby poznać lokalne warunki, a następnie żeglują samodzielnie przez pozostały czas. Zazwyczaj dodaje to 400-600 euro do kosztu, ale przynosi rzeczywistą wartość, jeśli czujesz się pewnie żeglując, ale jesteś nowy w danym regionie. Dowiedz się, jak pracujemy, aby zrozumieć cały proces rezerwacji i czego można się spodziewać od początku do końca.
Ta trasa łączy żeglarstwo przybrzeżne z kotwicowiskami na wyspach i obejmuje wystarczający dystans, aby poczuć się jak w podróży, bez konieczności pokonywania otwartych wód. Większość czarterujących uważa ten rytm za komfortowy na tydzień.
Dzień 1 (Baza do Porquerolles): Wypłynięcie z Antibes lub Port-Grimaud rano, 4-5 godzin żeglugi na południowy zachód w kierunku Porquerolles. Kotwiczenie na północnym brzegu w Plage d'Argent lub Plage de Notre-Dame, w zależności od kierunku wiatru. Północne plaże są piaszczyste i osłonięte przy większości kierunków wiatru. Kolacja na lądzie w wiosce; owoce morza są świeże, a ceny rozsądne jak na Lazurowe Wybrzeże. Temperatura wody: około 19°C nawet w szczycie lata.
Dzień 2 (Porquerolles do Îles de Lérins): Krótki dzień. Żegluga na wschód w kierunku Îles de Lérins (około 40 kilometrów). Kotwiczenie przy Sainte-Marguerite lub Saint-Honorat, w zależności od preferencji. Sainte-Marguerite ma cytadelę i więcej aktywności; Saint-Honorat jest spokojniejsza i wydaje się mniej turystyczna. Jeśli wiatr jest słaby, płyniemy z silnikiem. Zwiedzanie fortu lub wnętrza wyspy na dinghy i pieszo. Wieczór na lądzie lub na pokładzie.
Dzień 3 (Îles de Lérins do Port-Cros): Żegluga na południe wokół Przylądka Antibes w kierunku Port-Cros, kolejnej wyspy około 40 kilometrów na południowy wschód. Przeprawa może być wzburzona przy silnym wietrze, ale jest generalnie prosta. Kotwiczenie w wyznaczonym miejscu na południowym wybrzeżu. Wyspa jest parkiem narodowym; szlaki turystyczne są doskonałe i niezatłoczone. Niewiele restauracji na samej wyspie; zaopatrzenie wymaga planowania.
Dzień 4 (Port-Cros do Calanques): Żegluga na zachód i lekko w głąb lądu w kierunku Calanques na wschód od Marsylii. Jest to przeprawa o długości ponad 50 kilometrów, w zależności od wybranej kalanki. Calanque d'En-Vau i Calanque de Sormiou są popularne; Calanque de la Mola jest mniej odwiedzana i często ma miejsce. Wapienne klify świecą na różowo o zachodzie słońca; woda jest niezwykle czysta. Małe restauracje działają w tradycyjnych chatach (cabanons) w niektórych kalankach. Unikaj kalanek w dni z silnym wiatrem wschodnim.
Dzień 5 (Przeprawa z Calanques na Korsykę): Jest to jedyna prawdziwa przeprawa przez otwarte wody w tym tygodniu. Wypłynięcie wczesnym rankiem (06:00 lub wcześniej) z Calanques w kierunku północnej Korsyki. Przeprawa wynosi około 80 kilometrów; w dobrych warunkach żeglugi dotrzecie wczesnym popołudniem. Celuj w Calvi lub jedno z kotwicowisk w pobliżu Île de Capraia na północno-zachodnim wybrzeżu. Przeprawa może być wzburzona, jeśli fale biegną z północy na południe; spokojne dni zapewniają gładką wodę. Starannie zaplanuj wodę i zapasy na przeprawę, chociaż nie jest to długa przeprawa.
Dzień 6 (Eksploracja Korsykańskiego Wybrzeża): Spędź dzień na eksploracji północnych korsykańskich kotwicowisk. Zakotwicz przy Calvi i odwiedź cytadelę i miasto, lub zakotwicz przy Îles Sanguinaires na zachód od Ajaccio i odkrywaj mniej odwiedzane plaże. Przejrzystość wody na Korsyce przewyższa kontynentalne Lazurowe Wybrzeże; widoczność często osiąga 40+ metrów. Wiatr jest tu zazwyczaj lżejszy niż na kontynencie.
Dzień 7 (Powrót):