Trasa · 14 dni · pętlaTrasa czarterowa · Split

Kaštela przez Dubrovnik & Kaštela (14 Days).

14-dniowy rejs w obie strony z Kašteli do Dubrownika: Šolta, Vis, Lastovo, Mljet, Korčula i Hvar, z uwagami o cumowaniu.

Trasa

Trasa dzień po dniu

Kliknij dowolną pinezkę na mapie lub dowolny dzień w podsumowaniu poniżej, aby zobaczyć postój, opis i zdjęcia tego dnia.

Dzień 1

Kaštela → Maslinica (Šolta)

Pierwszy etap jest łatwy. Šolta leży tuż za Splitem, ale trzyma się na uboczu, a Maslinica na jej zachodnim krańcu to jedyny port na wyspie z prawdziwego zdarzenia, trzynaście mil na południowy zachód od bazy.

Dystans

10 Mm

Żegluga

~2 h przy 5 węzłach

W skrócie

Trasa w skrócie

Najlepszy sezon

maj – początek października (szczyt cze – wrz)

Czas trwania

14 dni

Port startowy

Kaštela

Akwen

Split

Podsumowanie trasy

Kliknij dowolny dzień, aby wrócić do mapy i zobaczyć jego zdjęcia, opis i wskazówkę cumowniczą.

Zaplanuj tę trasę

Jachty z portu Kaštela

Dostępność i ceny na żywo, rezerwacja online

Wszystkie trasy — Split

Porównaj inne warianty trasy

Przeszukaj całą flotę

Każdy kierunek, termin i typ jachtu

Cała historia

Podróż dzień po dniu

Nazwane kotwicowiska, wskazówki cumownicze i atrakcje dla każdego etapu tygodnia — mapa podąża za Tobą podczas przewijania.

Dzień 1 / 14

Dzień 1

Kaštela → Maslinica (Šolta)

Zwykle wychodzimy z Mariny Kaštela około późnego przedpołudnia i kierujemy dziób na południowy zachód, Split znika za lewą burtą, a my układamy się na trzynastomilowej linii do Šolty. Wejście do Masliniceu chowa się za garstką niskich wysepek, które wygładzają wszystko, czym otwarty Adriatyk częstuje wybrzeże. W środku zatoka zawija się z powrotem pod ścianą wzgórz od strony wsi i dobrze trzyma na czterech do ośmiu metrach mułu i piasku. Dwa sposoby na spędzenie nocy: leniwe liny i pełna obsługa w Martinis Marchi, wtulonym pod zamek wzniesiony po raz pierwszy w 1708 roku, albo nabrzeże wsi rufą do brzegu na własnej kotwicy za kilka euro. Oba hamują cię w tej samej chwili, gdy tylko przybijesz. Konoba Kamenar pozostaje w jednej rodzinie od trzech pokoleń, a czerwone Dobričić, które tam nalewają, prawie nie opuszcza wyspy.

Co robić

Drink o zachodzie na tarasie zamku Martinis Marchi

Poproś o czerwone Dobričić w Konobie Kamenar

Podpłyń pontonem na wysepkę Stipanska i popływaj

Kup puszkę oliwy Šoltansko we wsi

Wskazówka cumownicza

Rezerwuj Martinis Marchi po południowej stronie z dużym wyprzedzeniem na lipiec i sierpień; ma leniwe liny i prąd z brzegu. Wolisz nabrzeże wsi, to stajesz rufą do brzegu na własnej kotwicy za drobną opłatę. Pierścień wysepek na wejściu sprawia, że jedyny wiatr, który cię dosięgnie, to północny, a te latem trafiają się rzadko.

Dzień 2

Maslinica → Milna (Brač)

Milna to postój na lunch i nic bardziej wzniosłego, co jest dokładnie tym, czego czasem potrzebuje dwutygodniowy rejs. Przejście doprowadza cię do szczeliny w zachodnim brzegu Braču, gdzie kościół parafialny z siedemnastego wieku stoi tuż nad linią wody i wprowadza cię za róg do wewnętrznego basenu. Stań rufą do brzegu na własnej kotwicy gdziekolwiek wzdłuż muru miasteczka albo zostań w zewnętrznej połowie na sześciu do dziesięciu metrach piasku z liną do skał, na wypadek gdy po lunchu pokaże się Maestral. Kamień pod twoimi stopami zbudował tu pół Splitu: wapień z Braču poszedł w Pałac Dioklecjana i sporo poza tym. Jedzenie to jedna decyzja. Zamów jagnięcinę z peki przed drugą, bo nie da się poganiać trzech godzin nad żarem, a póki się piecze, popływaj z pawęży.

Co robić

Zamów jagnięcinę z peki przed 14, jedz o szóstej

Przejdź się do kościoła parafialnego na nabrzeżu

Zakotwicz w zewnętrznej zatoce z liną do skał

Podpłyń pontonem do Bobovišćy na kąpiel o zachodzie

Wskazówka cumownicza

Wewnętrzne nabrzeże to cumowanie rufą do brzegu na własnej kotwicy, z wodą i prądem na środkowym pontonie i drobną opłatą dla kapitanatu. Większość załóg czarterowych kończy na kotwicy w zewnętrznej połowie z liną do skał, co nic nie kosztuje. Gdy popołudniowy Maestral przekracza piętnaście węzłów, wewnętrzne miejsca i tak stoją spokojnie.

Dzień 3

Milna → Palmižana (Hvar)

Niski łańcuch porośniętej sosnami skały leży parę mil od południowej strony miasteczka Hvar i to właśnie są Pakleni. Sv. Klement to ta największa na zachodnim krańcu, z Palmižaną na jej wschodnim boku, gdzie mieszczą się jedyne miejsca w grupie. Ta marina ACI zapełnia się do ostatniego miejsca w pełni lata, więc rezerwuj online, jeśli wolisz podjąć leniwą linę niż wgryzać kotwicę w dno. Wczesnym popołudniem Maestral wpada prosto do głównej zatoki i zaczyna nią bujać; gdy to robi, przesuwamy się na południe do Vinogradišća, gdzie czterdzieści boi i lina do brzegu pod sosnami trzyma wszystko w spokoju. Rodzina Meneghello założyła tu ogród botaniczny w 1906 roku, a ich kuchnia wciąż działa obok Laganini i garstki mniejszych konob. Dziesięć minut taksówką wodną stawia cię w miasteczku Hvar, jeśli wieczór o to prosi.

Co robić

Zanurkuj do zatopionych rzymskich amfor u zachodniego brzegu

Pobłąkaj się po ogrodzie botanicznym Meneghello z 1906 roku

Chwyć boję w Vinogradišću, gdy ACI się zapełni

Skocz taksówką wodną do miasteczka Hvar na kolację

Wskazówka cumownicza

ACI Palmižana to cumowanie rufą do brzegu na leniwych linach, a tory podejścia są ciasne dla nowoczesnego jachtu czarterowego, więc rezerwuj online na lipiec i sierpień. Jeśli jest pełno albo główna zatoka rozbuja się na popołudniowym zachodnim wietrze, przejdź za róg do Vinogradišća i wyprowadź linę do brzegu.

Dzień 4

Palmižana → Komiža (Vis)

Żadna zamieszkana chorwacka wyspa nie leży dalej niż Vis, a dotarcie tam oznacza dwadzieścia trzy mile otwartej wody od Pakleni. Miejsce było odcięte jako baza morska za Jugosławii aż do 1989 roku i wciąż widać to w zupełnym braku turystycznego rozlewiska. Komiža wije się wokół zatoki pod górą Hum, kutry wzdłuż wschodniej strony, a wenecka wieża z szesnastego wieku pilnuje wejścia. Wejdź na wewnętrzne nabrzeże przed drugą, jeśli zdołasz, bo dobre miejsca rufą do brzegu nad piaskiem i wodorostami idą wcześnie, a zewnętrzny mur bierze każdą południowo-zachodnią falę prosto na dziób przez całą noc. Kolacja to cokolwiek kutry przywiozły o świcie. Konoba Jastožera przycupnęła nad wodą w przerobionym magazynie na homary, a białe Vugava w twoim kieliszku nie rośnie na żadnym innym skrawku ziemi.

Co robić

Zjedz homara nad wodą w Konobie Jastožera

Wejdź na górę Hum do wojennej jaskini Tity

Zajrzyj do Muzeum Rybaków w starej wieży

Zamów grillowane sardele do kieliszka Vugavy

Wskazówka cumownicza

Zajmij miejsce rufą do brzegu na wewnętrznym nabrzeżu Komižy na własnej kotwicy nad piaskiem i wodorostami i wejdź przed drugą w pełni sezonu. Zewnętrzny mur jest wystawiony na południowo-zachodnią falę; jeśli jest ona w prognozie powyżej piętnastu węzłów, przejdź sześć mil na północ do w pełni osłoniętej zatoki św. Jerzego przy miasteczku Vis.

Dzień 5

Komiža → Blue Cave (Biševo) → Green Cave (Ravnik) → Vela Luka (Korčula)

Wszystko dzisiaj zależy od tego, gdzie jest słońce. Błękitna Grota na Biševie płonie tym głębokim ultramaryną tylko przez chwilę w połowie przedpołudnia, więc wychodzimy z Komižy wcześnie i przybijamy do nabrzeża koncesji przy wejściu. Twój własny ponton zostaje na miejscu; licencjonowane łodzie wwożą cię na szybkie czterdzieści minut, a kolejka na to zasługuje. Krótki etap dalej przywodzi cię do Ravnika i Zielonej Groty, oświetlonej przez szczelinę w sklepieniu, a nie spod powierzchni, i tutaj wpływasz pontonem prosto do środka i w większości omijasz tłum. Wczesnym popołudniem kurs skręca osiemnaście mil na południowy wschód do Vela Luki, głębokiego portu na ogonie Korčuli z paliwem, pełną obsługą i mułem, który chwyta kotwicę za pierwszym razem. Kolacja to žrnovski makaruni, wałkowane ręcznie tą powolną metodą, w jaki mają być robione.

Co robić

Ustaw się do pontonu na Błękitną Grotę przed 10:30

Wsuń ponton do Zielonej Groty na Ravniku

Zamów žrnovski makaruni w konobie w Vela Luce

Przejdź się nabrzeżem Vela Luki o zmierzchu

Wskazówka cumownicza

Vela Luka to cumowanie rufą do brzegu na własnej kotwicy wzdłuż nabrzeża miasteczka, z wodą, prądem i dystrybutorem paliwa na zachodnim krańcu nad znakomitym mułem i piaskiem. Zatoka zamyka wszystko z północy i wschodu; tylko silny wiatr południowy wpycha jakąś falę do zewnętrznego portu, a wewnętrzny ponton pozostaje spokojny.

Dzień 6

Vela Luka → Lastovo (Zaklopatica)

Lastovo to Park Przyrody i mniej więcej koniec drogi dla środkowego Adriatyku, co jest całym powodem, dla którego zachowuje swój spokój przez sezon. Zejdź czternaście mil na południe od Vela Luki, a brzeg rozchyla się w Zaklopaticy, zatoce wygiętej jak podkowa, z niską wysepką leżącą w poprzek jej gardła, która zbija falę. Pięć rodzinnych konob pracuje tu na wodzie, a każda trzyma szereg boi, które użycza za darmo każdemu jedzącemu na brzegu, więc układ pisze się sam: bierzesz boję, rezerwujesz pod nią stolik i noc masz z głowy. Nie ruszaj jednak dna, bo trawa morska daje słabe trzymanie, a park wolałby, żebyś tego nie robił. Kuchnie stoją na homarze z pułapek na północ od wyspy i na šporki makaruli, wołowym ragù duszonym powoli na makaronie. Nie kładź się od razu po kolacji. Niewiele zostało miejsc, gdzie Droga Mleczna czyta się tak ostro.

Co robić

Wymień kolację na darmową boję konoby

Zamów homara z Lastova albo šporki makaruli

Wejdź do kominów fumari w miasteczku Lastovo

Zostań na pokładzie na Drogę Mleczną

Wskazówka cumownicza

Boje konob w Zaklopaticy są darmowe z rezerwacją kolacji, więc potwierdź w restauracji, gdy przybijasz. Trzymanie na dnie jest słabe nad trawą morską; jeśli południowo-wschodni wiatr jest w prognozie powyżej piętnastu węzłów, prześlizgnij się cztery mile na południe kanałem do całodobowej osłony Skrivenej Luki.

Dzień 7

Lastovo → Mljet (Polače)

Dwadzieścia dwie mile otwartej wody dzielą Lastovo od Mljetu, a nagroda czeka na drugim końcu. Polače odsłania się późno, długa zatoka otoczona lądem po obu stronach, jej wejście tak niepozorne, że jesteś prawie w środku, zanim woda zamieni się w szkło, a szklana pozostaje przez całą noc. Wzdłuż brzegu ciągną się pozostałości rzymskiej posiadłości z czwartego wieku, na tyle blisko nabrzeża, że możesz przejść się po bazylice i narożnej wieży bez płacenia grosza. To zachodnie wejście do Parku Narodowego Mljet, więc chwyć zieloną boję parku i rozlicz się ze strażnikiem, którego opłata obejmuje wejście załogi do parku. Pół godziny na piechotę dowodzi cię do Velikiego Jezera, gdzie mała łódka przeprawia się do klasztoru z dwunastego wieku na jego własnej wysepce. Okrąż oba jeziora, a przejdziesz jakieś dziewięć kilometrów, z niczym oprócz cykad za towarzystwo.

Co robić

Przejdź się po rzymskich ruinach z czwartego wieku na nabrzeżu

Przepraw się do klasztoru NMP na Velikim Jezerze

Objedź rowerem lub obejdź dziewięciokilometrową pętlę jezior

Popływaj w chłodniejszych słonych jeziorach

Wskazówka cumownicza

Polače korzysta z płatnych boi parku narodowego, rozliczanych ze strażnikiem na nabrzeżu, a opłata obejmuje wejście do parku dla załogi. To jedna z najlepiej osłoniętych zatok na całym południowym wybrzeżu, otwarta szeroko tylko na zachód; wioskowy ponton bierze też kilka łodzi rufą do brzegu na własnej kotwicy.

Dzień 8

Mljet → Dubrovnik

Daj mu spokojny poranek, a zachodni wiatr wstaje około jedenastej, by ponieść cię przez dwadzieścia cztery mile w dół do Dubrownika. Miasto jest celem, ale cumowanie jest daleko od niego: łodzie czarterowe stają w Marinie ACI Dubrovnik w Komolacu, osiem kilometrów w głąb lądu w górę Rijeki Dubrovačkiej, gdzie znajdziesz leniwe liny, paliwo i całą resztę. Omiń zupełnie stary port na nabrzeżu. Przyjmuje tylko odwiedzających w ciągu dnia, leży otwarty na wiatr południowy i przez całe lato nie pustoszeje z pontonów wycieczkowych. Z mariny autobus 1A albo taksówka dowozi cię do Bramy Pile w niecałe piętnaście minut. Jednej rzeczy nie przegapisz: obejścia po murach, niecałe dwa kilometry, które z kilkoma przystankami pochłania półtorej godziny. Potem wpadnij w uliczki za Prijeko na kolację, z dala od tłoku na Stradunie.

Co robić

Przejdź pełne obejście murów Starego Miasta

Wjedź kolejką linową na górę Srđ

Zjedz kolację w bocznej uliczce Prijeko

Napij się w barze Buža na skałach

Wskazówka cumownicza

Rezerwuj Marinę ACI Dubrovnik w Komolacu z wyprzedzeniem w sezonie; to jedyny realny nocleg, z leniwymi linami i pełną obsługą. Stary Port traktuj jako dzienny przystanek dla pontonu i nic więcej. Licz na pół godziny od drzwi do drzwi do Bramy Pile autobusem 1A albo taksówką.

Dzień 9

Dubrovnik → Okuklje (Mljet)

Droga do domu otwiera się dwudziestoma milami na północny zachód, a Okuklje wybrano jako wszystko, czym Dubrownik nie jest. Leży poza linią parku narodowego na południowo-wschodnim brzegu Mljetu, co oznacza brak opłaty, brak miasta i brak łodzi dziennych, tylko wąski półksiężyc, który mieści może dwadzieścia jachtów, i trzy rodzinne konoby dyndające swoimi darmowymi bojami. Rutyna się powtarza: chwyć boję, dostań się na brzeg pontonem, osiądź przy konobie i trzymaj ją, rezerwując stolik. Co zamówić, to czarne risotto, zabarwione na ciemno atramentem mątwy i dziennym połowem, z grillowaną doradą, jeśli chcesz drugiego dania. Wzgórza sto metrów wysokie zamykają zatokę z trzech stron, więc cokolwiek wieje na zewnątrz, wiatr rezygnuje o zmierzchu i po ciemku słyszysz już tylko morze gryzące skały u wejścia. Popływaj przed lunchem, a potem idź ścieżką za cyplem, żeby zobaczyć widok w stronę Korčuli.

Co robić

Zajmij darmową boję konoby i zjedz na brzegu

Zamów czarne risotto gotowane z atramentem mątwy

Przejdź się ścieżką na cyplu w stronę Korčuli

Popływaj z łodzi na płaskiej wodzie

Wskazówka cumownicza

Boje w Okuklju są darmowe, gdy zarezerwujesz stolik na brzegu, więc sprawdź w konobie, gdy jedną podejmujesz. Trzymanie na dnie jest nierówne w trawie morskiej; zatoka osłania cię z północy, wschodu i południa, a tylko silny północno-zachodni wiatr wpycha jakąś falę do wejścia.

Dzień 10

Okuklje → Korčula Town

Piętnaście mil wzdłuż kanału Pelješac i miasteczko Korčula widać na długo, zanim je dobijesz, czerwone dachy piętrzące się na małym półwyspie za jedną dzwonnicą, stary mur opadający stromo do morza. Marina ACI Korčula leży po wschodniej stronie cypla, leniwe liny i wszystko na miejscu. Nabrzeże miasteczka po zachodniej stronie stoi bliżej bram, ale Maestral je znajduje i buja, gdy popołudniowa bryza w kanale się rozkręca, więc marina zwykle wygrywa. Przechodzisz przez stare miasto w równe dziesięć minut, jego uliczki wycięte w jodełkę, która przeprowadza wiatr i rzuca cień w zaułki. Wejdź na wieżę św. Marka, żeby ogarnąć wzrokiem kanał, wsadź głowę do domu, który rości sobie prawa do Marco Polo, i zostaw spacer na zmierzch, gdy dzienne promy ze Splitu już odbiją. Rybi brodet w konobie na dziedzińcu zamyka dzień.

Co robić

Wejdź na dzwonnicę katedry św. Marka

Przejdź się uliczkami w jodełkę o zmierzchu

Zajrzyj do domu Marco Polo

Złap taniec z mieczami Moreška w sezonie

Zamów rybi brodet w konobie na dziedzińcu

Wskazówka cumownicza

Marina ACI Korčula po wschodniej stronie to twój wybór na każdą pogodę, leniwe liny i pełna obsługa w cenie. Nabrzeże miasteczka po zachodniej stronie stoi bliżej bram, ale otwiera się na Maestral i zaczyna bujać po drugiej po południu; gdy kanał się rozkręca, przejdź trzy mile na południowy wschód do osłony Lumbardy.

Dzień 11

Korčula → Jelsa (Hvar)

Jelsa to miasteczko na północnym wybrzeżu Hvaru, trzecie co do wielkości na wyspie i o wiele łagodniejsze lądowanie niż zgiełk w miasteczku Hvar. Dwadzieścia trzy mile przez kanał z Korčuli sprowadzają cię do szerokiej zatoki, która strząsa z siebie wiatry południowe. Stań rufą do brzegu na nabrzeżu miasteczka na własnej kotwicy nad przyzwoitym mułem i piaskiem albo prześlizgnij się na leniwą linę w małej marinie na wschód od niego, jeśli chcesz prądu na noc. Rolnictwo rządzi tą częścią wyspy. Lawenda wciąż wspina się drogą w głąb lądu w stronę Vrboskej i Stari Grad i szczytuje w lipcu, a konoby w bocznych uliczkach nalewają Bogdanjušę, miejscowe białe. Dwa sposoby na przepalenie popołudnia są tuż obok: trzy mile rowerem wzdłuż brzegu do mostków nad kanałami w Vrbosce albo spacer w Równinę Stari Grad, orana bez przerwy odkąd greccy osadnicy wytyczyli jej granice pól w 384 roku p.n.e.

Co robić

Objedź rowerem drogę nadmorską do kanałów Vrboskej

Wejdź na Równinę Stari Grad z listy UNESCO

Spróbuj miejscowego białego Bogdanjuša w konobie

Wejdź do wieży strażniczej Tor po widok

Wskazówka cumownicza

Nabrzeże miasteczka w Jelsie to cumowanie rufą do brzegu na własnej kotwicy z wodą i prądem w środkowej części za skromną opłatą. Zatoka jest dobrze osłonięta od południa, ale otwarta na wiatr północny, który latem trafia się rzadko; mała marina po wschodniej stronie to alternatywa z leniwą liną, gdy jej zapragniesz.

Dzień 12

Jelsa → Lučice Bay (Brač)

Dziesięć mil na północ przez kanał osadza cię na południowym wybrzeżu Braču w Lučice, węźle małych zatoczek tuż za kamieniołomowym miasteczkiem Pučišća. Nikt nie mieszka na cyplu. Wapienne klify i sosny opadają do linii wody, a jedyne stojące mury to dwie letnie restauracje, które dyndają darmowe boje każdemu, kto zje u nich. Chwyć boję w najgłębszej zatoczce, wskocz do wody i tak masz popołudnie z głowy. Woda to cały atut: jasny kamień Braču ściele dno, a w spokojny dzień widzisz dwadzieścia metrów prosto w dół. Kuchnie trzymają to prosto, grillowana ryba i dzban Plavaca Malego, a bez sklepu i baru nic cię nie wyciągnie z łodzi. Gdyby wszystkie boje były zajęte, dno chętnie przyjmuje kotwicę na ośmiu do dwunastu metrach piasku i wodorostów.

Co robić

Zajmij boję restauracji w środkowej zatoczce

Zanurkuj nad jasnym wapiennym dnem

Zjedz grillowaną rybę z Plavacem Malim na brzegu

Podpłyń pontonem na zachód do kamieniarni w Pučišćy

Wskazówka cumownicza

Boje w Lučice są darmowe z kolacją na brzegu, więc potwierdź w restauracji po przybyciu; jeśli są pełne, zakotwicz na ośmiu do dwunastu metrach piasku i wodorostów. Zatoczki są osłonięte od północy i wschodu, ale otwarte na wiatr południowy, więc przy świeżym wietrze z południa przejdź milę na zachód do zamkniętego portu w Pučišćy.

Dzień 13

Lučice → Krknjaši Bay

Kończysz na kotwicy w Krknjaši, piętnaście mil na północny zachód od Lučice, w cieśninie dzielącej Veli i Mali Drvenik, dwie puste wysepki cztery mile od bazy w Trogirze. Ten postój to kąpiel i nic więcej. Dno to jasny piasek na trzech do sześciu metrach, kotwica trzyma za pierwszym razem, a w bezwietrzny dzień cała zatoka robi się turkusowa i na tyle płytka, że czytasz dno. Trzy restauracje na Veli Drveniku, do żadnej nie ma drogi, wystawiają darmowe boje, ale na tak przyjaznym dnie większość załóg po prostu rzuca kotwicę. Jest mała kaplica na wschodnim brzegu, ścieżka okrążająca cypel w trzydzieści minut i to cały spis atrakcji. Zatrzymanie się tu na ostatnią noc to czysta logistyka: sobotni powrót to tylko cztery mile na wschód do Kašteli, więc nikt się rano nie spieszy, a łódź wchodzi zatankowana i na luzie. Zachód słońca nad otwartym morzem to ciche pożegnanie trasy.

Co robić

Zakotwicz na piasku na czterech do sześciu metrach

Popływaj w turkusowej płyciźnie przy łodzi

Przejdź półgodzinną pętlę cypla na Veli Drveniku

Zjedz grillowaną rybę w plażowej restauracji na Drveniku

Wskazówka cumownicza

Krknjaši to prosta kotwica na znakomitym piasku na czterech do sześciu metrach, którą większość załóg woli od darmowych boi restauracyjnych. Zatoka jest osłonięta niemal z każdej strony poza zachodem i północnym zachodem; jeśli świeży zachodni wiatr jest w prognozie, przejdź ostatnie cztery mile na wschód do Mariny Kaštela dzień wcześniej.

Dzień 14

Krknjaši Bay → Kaštela

Ostatni przeskok jest najkrótszy z całych dwóch tygodni: cztery mile na wschód od Krknjaši do Mariny Kaštela, między Splitem a Trogirem, gdzie wyprawa się zaczęła. Sobotnie przekazanie idzie według stałego scenariusza, łódź z powrotem przy nabrzeżu do dziewiątej, zbiorniki wypompowane, paliwo na pokładzie, pokłady spłukane i inwentarz odhaczony, a ktoś zostaje na pokładzie na obchód między ósmą a dziewiątą. Kaštela to jedna z największych marin na Adriatyku i czyta się wyraźnie z każdego podejścia, jej wieża kontrolna wznosi się nad falochronem. Gdy paliwo jest w baku, a papiery podpisane, lotnisko jest o kwadrans, a centrum Splitu jakieś dwadzieścia pięć minut. Większość załóg wypełnia lukę tak samo, spokojna pętla przez Pałac Dioklecjana i kawa na Rivie, zanim przyjedzie samochód. Dwa tygodnie i ponad dwieście mil za tobą, ta ostatnia dobrze się pije.

Co robić

Dolej paliwa przed inspekcją o dziewiątej

Przejdź się po Pałacu Dioklecjana ostatni raz

Popływaj na koniec na plaży Bačvice

Wypij długą kawę na Rivie

Wskazówka cumownicza

Sprowadź łódź z powrotem do Mariny Kaštela zgodnie z umową, a kierownik bazy wskaże ci miejsce. Okno przekazania to ósma do dziewiątej w sobotę rano; jeśli twoja umowa wymaga powrotu poprzedniego wieczoru, celuj w wejście do piątej w piątek. Ponton paliwowy jest po zachodniej stronie wejścia.

Przepłyń tę trasę własnym czarterem

Sprawdź dostępność z mariny startowej, porównaj jachty i zarezerwuj swój tydzień online — z bezpłatnym anulowaniem.

Jachty z portu Kaštela Wszystkie jachty