Trasa · 14 dni · pętlaTrasa czarterowa · Istria

Pomer pętla.

Dwa tygodnie z Pomeru w Istrii: piaski Susaka, kanały Lošinja, PN Kornati, wodospady Krki, Organy Morskie w Zadarze i bezsamochodowa Silba. Uwagi o cumowaniu w środku.

Trasa

Trasa dzień po dniu

Kliknij dowolną pinezkę na mapie lub dowolny dzień w podsumowaniu poniżej, aby zobaczyć postój, opis i zdjęcia tego dnia.

Dzień 1

Marina Pomer → Medulin

Zamelduj się w Marinie ACI Pomer, przejmij łódź od bazy, załaduj schowki, a potem prześlizgnij się ledwie trzy mile, by zakotwiczyć w zatoce Medulin. Celowo miękki start, z czasem na rozruszanie systemów i rozgadanie załogi przed jutrzejszym długim skokiem do Susaka.

Dystans

1 Mm

Żegluga

~0,2 h przy 5 węzłach

W skrócie

Trasa w skrócie

Najlepszy sezon

czerwiec – połowa września (szczyt lip – sie)

Czas trwania

14 dni

Port startowy

Pomer

Akwen

Istria

Podsumowanie trasy

Kliknij dowolny dzień, aby wrócić do mapy i zobaczyć jego zdjęcia, opis i wskazówkę cumowniczą.

Zaplanuj tę trasę

Jachty z portu Pomer

Dostępność i ceny na żywo, rezerwacja online

Wszystkie trasy — Istria

Porównaj inne warianty trasy

Przeszukaj całą flotę

Każdy kierunek, termin i typ jachtu

Cała historia

Podróż dzień po dniu

Nazwane kotwicowiska, wskazówki cumownicze i atrakcje dla każdego etapu tygodnia — mapa podąża za Tobą podczas przewijania.

Dzień 1 / 14

Dzień 1

Marina Pomer → Medulin

Nikt nie zapamiętuje dnia pierwszego za żeglowanie i to jest w porządku. Poranek schodzi na formularze, obchód katamaranu z załogą bazy i porządne zakupy w Medulinie lub Puli, bo takiego supermarketu nie zobaczysz już przez dwa tygodnie; załaduj na siedem dni i uzupełniaj, gdy trafi się okazja. Gdy odprawa się kończy, to trzymilowy rejs przez zatokę Medulin, płytką i osłoniętą garstką wysepek, mniej więcej najłagodniejsze miejsce, jakie istnieje, by przetestować windę kotwiczną i wziąć pierwszą kąpiel. Na południu sosny przylądka Kamenjak biegną aż na koniec Istrii. Ten cypel spotkasz jeszcze dwa razy, wychodząc rano i znów w drodze do domu, więc dobrze mu się teraz przyjrzyj. Spędź wieczór na nudnych podstawach: godziny silnika, paliwo w dzienniku, ustalona rotacja wacht i kambuza oraz uważne przeczytanie prognozy dla Kvarneru, bo jutro zaczyna się wcześnie.

Co robić

Zrób duże zaopatrzenie w Medulinie lub Puli

Przećwicz z załogą kotwiczenie i obsługę windy

Popływaj z pawęży, póki gotuje się kolacja

Przejdź się nadmorskimi szlakami Dolnego Kamenjaku

Wskazówka cumownicza

Rzuć kotwicę na 3 do 5 m nad piaskiem w zatoce Medulin, używając wysepek jako osłony od wiatru po tej stronie, z której wieje. Jeśli wolisz się nie ruszać, zatrzymaj miejsce w ACI Pomer na noc i odbij o pierwszym świetle.

Dzień 2

Medulin → Susak

Podnieś kotwicę, póki Kvarner jeszcze śpi. Kanał zachowuje się we wczesnych godzinach; zostaw go na popołudnie, a wiatr wrzuci paskudną, krótką falę między Istrię a wyspy. Daj przylądkowi Kamenjak sporo zapasu w drodze na zewnątrz, bo mielizny u cypla podstawiają nogę nawet przy słabym wietrze. Stamtąd jesteś zdany na otwartą wodę przez dobrą część czterech godzin, wzgórza Lošinja podnoszą się o ułamek wyżej znad dziobu za każdym razem, gdy podniesiesz wzrok. Potem Susak, który nie pasuje nigdzie do zwykłego obrazu tego wybrzeża: sterta piasku i nawianego lessu prawie sto metrów wysoka, spleciona trzcinami i tarasowymi winnicami, bez żadnej szarej skały, która opancerza każdą inną wyspę. Wmacaj się od północy, gdzie grunt wznosi się łagodnie, trzymając sondę uczciwą, bo płycizny ciągną się daleko. Na brzegu spacer do Gornjego Sela zwraca każdy krok całą tarasową misą rozłożoną w dole.

Co robić

Wejdź do Gornjego Sela po widok na tarasy

Poczuj prawdziwy piasek pod stopami na plaży Spiaza

Spróbuj Trojišćiny, wina z piaszczystych tarasów Susaka

Popływaj z płytkiej półki na północnym brzegu

Wskazówka cumownicza

Ten mały mol szybko się wypłyca i rzadko jest miejsce, więc załogi przeważnie stoją na kotwicy w zatoce Bok albo wzdłuż północnego brzegu na 3 do 6 m piasku. Trzyma dobrze, ale między tobą a wiatrem północnym nie ma nic, więc zmykaj, jeśli bura jest w prognozie.

Dzień 3

Susak → Ilovik

Nazwij dzisiejszy dzień nagrodą za wczorajszy: siedem mil, trochę ponad godzinę i żadnego powodu na świecie, by cokolwiek z tego poganiać. Weź poranną kąpiel przy Susaku, a potem posuwaj się powoli na południe wzdłuż niskich wysepek nanizanych na dole Lošinja. Ilovik i wysepka Sveti Petar siedzą po dwóch stronach smukłego kanału, a ten kanał to w zasadzie miasteczko, pełniąc naraz rolę portu, kotwicowiska i wieczornej promenady. Chwyć jedną z ponumerowanych boi w środku i wpłyń pontonem. Nazywają to miejsce wyspą kwiatów i naprawdę tak myślą, z oleandrami, palmami i sękatymi eukaliptusami tłoczącymi się przed niemal każdym domem. Na piechotę niskie siodło przeprowadza cię do Paržine, prawdziwej piaszczystej plaży na południowo-wschodnim brzegu; pontonem Sveti Petar oferuje stare benedyktyńskie miejsce i cmentarz wtulony w sosny. Kolacja to cokolwiek kutry przywiozły, grillowane w konobie na nabrzeżu.

Co robić

Podejmij ponumerowaną boję w kanale

Przejdź przez siodło na plażę Paržine

Podpłyń pontonem do benedyktyńskich ruin na Sveti Petar

Zjedz grillowaną rybę w Konobie Oliva

Wskazówka cumownicza

Weź jedną z jakichś osiemdziesięciu ponumerowanych boi nanizanych wzdłuż kanału; rozliczasz się na brzegu, gdy jesz. Po dnie biegnie kabel, a miejsca na obrót jest tyle co nic, więc w lipcu i sierpniu zjaw się wcześnie, zamiast liczyć na rzucenie kotwicy.

Dzień 4

Ilovik → Brbinj (Dugi Otok)

Tutaj woda zmienia właścicieli. Dwadzieścia mil wynosi cię z Kvarneru do archipelagu Zadaru. Skieruj się na południowy wschód z Ilovika ku kanałowi Maknare, szczelinie między Molatem a górnym narożnikiem Dugiego Otoku. Podchodząc do niego, spójrz na sterburtę wśród sosen na latarnię Veli Rat, ponad czterdzieści metrów jej i najwyższa na tym wybrzeżu, rzucająca światło od 1849 roku. Gdy już przejdziesz, długi grzbiet Dugiego Otoku dotrzymuje ci towarzystwa przez następne dwa dni. Brbinj kryje się w bliźniaczej zatoce, jej para zatoczek rozdzielona zalesionym cyplem i otoczona drzewami oliwnymi na tyle starymi, by widziały imperia przychodzące i odchodzące. Prawie nic się tu nie dzieje i to jest powód, żeby przypłynąć: popływaj z rufy, idź ścieżką przez gaje i popatrz, jak prom z Zadaru odrabia swój rozkład. Kupuj tylko to, co musisz na brzegu, bo sklep skłania się ku skromnemu.

Co robić

Ujmij w kadr latarnię Veli Rat z kanału

Popływaj między dwiema osłoniętymi zatoczkami Brbinja

Idź brzegową ścieżką przez stare gaje oliwne

Popatrz z kokpitu na prom z Zadaru o zmierzchu

Wskazówka cumownicza

Chwyć boję w Lučinie, południowej z dwóch zatoczek, albo rzuć kotwicę na 4 do 8 m piasku i mułu, który dobrze trzyma. Daj pomostowi promowemu szeroki margines, żebyś nigdy nie był na drodze, gdy prom manewruje.

Dzień 5

Brbinj → Zaglav

Cały dzień spędzasz w cieniu Dugiego Otoku, tuląc się do północno-wschodniego wybrzeża przez tuzin łatwych mil. Osłonięty bok to szereg małych miejsc, Savar i Luka i Žman, każde ledwie kilka domów zebranych wokół kościoła nad wodą, a nawigacja nie prosi o nic więcej niż rozsądny odstęp. Zaglav zarabia na siebie i wciąż ma urok. Betonowe nabrzeże tutaj zasila jedyny dystrybutor paliwa na wyspie, więc napełnij zbiorniki po brzegi; następne proste tankowanie jest kilka dni dalej. Za portem piętnastowieczny dom franciszkanów czuwa ze stoku. Jeśli wieczór chce więcej życia, Sali, największa wieś wyspy i port rybacki z tysiącem lat na karku, to półgodzinny spacer albo krótka przejażdżka pontonem na południe. Jutrzejsze przejście do Kornatów jest krótkie, więc wczesny budzik niepotrzebny, ale woda i paliwo nabrane dziś wieczorem kupują ci powolny poranek.

Co robić

Napełnij zbiorniki przy jedynym dystrybutorze Zaglavu

Wejdź do domu franciszkanów św. Michała

Przespaceruj się na południe do starego portu rybackiego Sali

Kup wyspową oliwę prosto od producenta

Wskazówka cumownicza

Miejsca na nabrzeżu wsi jest mało, więc wejdź dziobem lub rufą do brzegu do południa, albo stań na kotwicy przy nim na 4 do 6 m. Nabrzeże paliwowe jest ściśle do tankowania; odsuń się w chwili, gdy tylko zbiorniki są pełne.

Dzień 6

Zaglav → Žut (Kornati)

Okrąż dolny kraniec Dugiego Otoku, a cała scena się wymienia. Oliwkowe zielenie odpadają za plecami, a przed tobą Kornati wstają z wody, kamienne grzbiety w kolorze kurzu i starego złota. Czternastomilowy rejs przecina gardło Telašćicy, tego ogromnego naturalnego portu u stopy wyspy, park przyrody sam w sobie z położonymi bojami i dobrze wartym zatrzymania się na lunch, jeśli zegar sprzyja. Potem to prosty skok do Žutu. Drugi co do wielkości z całego łańcucha, Žut leży tuż poza linią parku, więc dzisiejsza noc nie kosztuje cię biletu. Nie ma tu wsi ani kropli słodkiej wody, tylko skała, zarośla, tarasy oliwne wciąż uprawiane przez rodziny z Murteru i garstka konob, które otwierają się na sezon. Marina ACI Žut prowadzi sezon z głębi szerokiej zatoki, leniwe liny na miejscu, taras restauracji nad pontonami. Zostań na to: grzbiety płoną miedzią, gdy słońce zapada, a nigdzie Kornati nie są bardziej puste.

Co robić

Zajedź do Telašćicy na kąpiel pod klifami

Wejdź na grzbiet nad mariną

Zjedz jagnięcinę lub świeżo złowioną rybę w konobie na Žutu

Zarezerwuj bilety PN Kornati online przed snem

Wskazówka cumownicza

Będąc sezonową i bardzo obleganą, Marina ACI Žut chce rezerwacji z dużym wyprzedzeniem w lipcu i sierpniu. Bez słodkiej wody na wyspie zarówno woda, jak i prąd przychodzą reglamentowane; liny są już dla ciebie położone.

Dzień 7

Žut → Kaprije

Poniżej Žutu zaczyna się prawdziwy park i przepisy gryzą: jakieś dziewięćdziesiąt wysp, wysepek i raf z ledwie stojącym drzewem, a bilet wymagany prawem dla każdej łodzi na wodzie. Załatw swój online przed wyjściem, znacznie poniżej tego, co naliczy łódź strażników. To dzień na guzdranie się. Kornatski kanal przewleka się bokiem Kornatu, wyspy, która użycza grupie nazwy, obok suchych kamiennych murów zszytych po zboczach i samotnych chatek, które rolnicy z Murteru wciąż trzymają tu na zewnątrz. Wysoko nad zatoką Tarac bizantyjska twierdza Tureta trzyma swą wartę od szóstego wieku, tysiąc czterysta lat tego. Zakotwicz tam, gdzie wiatr pozwoli, na kąpiel i kęs; woda nad tymi bladymi dnami ledwo wygląda prawdziwie. Wczesnym popołudniem prześlizgnij się za południowy skraj parku i przekrocz do wysp Šibenika. Kaprije zaokrągla dzień: jedna wieś, prawdziwa flota rybacka, żadnych samochodów wartych wzmianki i zatoka, która milknie niedługo po zmroku.

Co robić

Przejdź Kornatskim kanalem pod twierdzą Tureta

Rzuć kotwicę na kąpiel nad bladym dnem

Wypatrz suche kamienne mury rolników z Murteru

Przespaceruj się bezsamochodowym nabrzeżem Kaprije

Wskazówka cumownicza

Są boje przy Kaprije i miejsce na kotwicę na 5 do 8 m piasku, który niezawodnie trzyma; jeśli zatoka jest pełna albo wiatr się przekręci, cofnij się do głębokiej zatoki Medoš. Kup bilet do parku najpierw online, bo cena na wodzie parzy.

Dzień 8

Kaprije → Skradin

To przybycie, które wszyscy pamiętają. Krótki galsem odcinek od Kaprije przybliża stały ląd, a wejście do wewnętrznych wód Šibenika znaczy Twierdza św. Mikołaja, niska wenecka morska twierdza z szesnastego wieku, dziś na liście UNESCO. Za nią kanał św. Antoniego ściska się między sosnowymi brzegami, a że statki też z niego korzystają, trzymaj się prawej i patrz w górę. Potem miasto się rozkłada, kopuła katedry i spiętrzona stara dzielnica po sterburcie. Trzymaj na północ pod mostem drogowym, przez szeroką słonawą taflę jeziora Prokljan, w ostatnie zalesione zakola Krki. Skradin czeka na górze: małe stare miasteczko pod wodospadami z Mariną ACI Skradin wzdłuż brzegu. Woda zrobiła się już prawie słodka, dziwna gratka po siedmiu dniach solanki. Zanim zjesz, zarezerwuj pierwszą łódź parkową na rano.

Co robić

Prześlizgnij się obok Twierdzy św. Mikołaja do kanału

Wypatrz katedrę UNESCO w Šibeniku z pokładu

Zamów wcześniej powoli gotowane risotto Skradina

Zarezerwuj bilety PN Krka i poranną łódź

Wskazówka cumownicza

Siedząc w górę rzeki, Marina ACI Skradin jest osłonięta z każdej strony, ale mocno obłożona latem, więc rezerwuj wcześnie. W razie czego zakotwicz nieco w dół od miasteczka na 5 do 10 m mułu, z okiem na prąd i tor łodzi wycieczkowych.

Dzień 9

Skradin → NP Krka

Zero w dzienniku dzisiaj, a szyper bierze wolne też. Łodzie parkowe wypływają sprzed Skradina i płyną w górę ostatniego odcinka rzeki, zamkniętego dla prywatnych łodzi, do Skradinskiego Buka, wielkiej finałowej kaskady Krki: siedemnaście martwicowych stopni rozlewających się jakieś czterdzieści pięć metrów w dół zalesionego wąwozu. Przejazd jest w cenie biletu do parku. W pełni lata weź najwcześniejszą łódź, a pomosty są niemal twoje. Daj temu dwie lub trzy godziny; kładki przeplatają się nad bystrzami i sadzawkami, punkty widokowe wyściełają wąwóz, a stare odrestaurowane młyny pokazują, jak woda niegdyś napędzała miejscową gospodarkę. Kąpiel pod Bukiem nie wchodzi w grę od 2021 roku, więc pakuj buty do chodzenia, a nie ręczniki. Wracasz do Skradina po południu z czasem w garści, dość na punkt widokowy przy twierdzy, lody nad rzeką i porządną kolację z zasiadaniem.

Co robić

Złap pierwszą łódź w górę do Skradinskiego Buka

Obejdź pomosty obok starych młynów wodnych

Wejdź do twierdzy Turina nad Skradinem

Dorzuć wycieczkę do klasztoru na wyspie Visovac

Wskazówka cumownicza

Zatrzymaj miejsce w ACI Skradin na drugą noc; to lepsze niż odbijanie i polowanie na nowe. Weź bilety do Krki online poprzedniego wieczoru i pamiętaj, że łódź parkowa ze Skradina jest już nimi objęta.

Dzień 10

Skradin → Tribunj

Pokonanie kanionu Krki w drugą stronę to nie mozół. Światło wpada do wąwozu pod świeżym kątem rano, a nabrzeże Šibenika daje ci powolne, łatwe mijanie po drodze. Gdy Twierdza św. Mikołaja jest za tobą, skręć na północny zachód na krótki etap do Tribunja, jakieś dziesięć mil ze Skradina. Stara część miasteczka jest wciśnięta na skrawek wysepki połączony kamiennym mostem, kutry cumowane po trzy w rzędzie wzdłuż obu nabrzeży, i to wciąż jedna z ciężej pracujących małych flot wokół Šibenika. Tribunj nigdy nie stracił słabości do osłów, niegdyś siły roboczej tych spieczonych wzgórz, i ściga się nimi każdego lata. Zacumuj w marinie przy wsi, a potem wejdź na małe wzniesienie św. Mikołaja za nią po zachód słońca rzucony przez zewnętrzne wyspy. Świeża ryba na kolację nie jest tu wyborem, a raczej obowiązkiem.

Co robić

Przejdź kamiennym mostem na wysepkę Tribunja

Wejdź na wzgórze św. Mikołaja po zachód słońca

Popatrz, jak flota wyładowuje połów na nabrzeżu

Zamów dzienną rybę, wycenianą na kilogramy

Wskazówka cumownicza

Marina Tribunj jest tuż u progu wsi, leniwe liny i wszelka obsługa na miejscu. Stare nabrzeże należy do rybaków, więc marina to naprawdę twoje jedyne miejsce; dzwoń z wyprzedzeniem, gdy sezon szczytuje.

Dzień 11

Tribunj → Zadar

Dzisiaj łączy się część najspokojniejszej wody na całym wybrzeżu. Z Tribunja kurs biegnie na północny zachód przez Morze Murterskie. Zostaw Murter i połączony mostem Tisno od strony lądu i wmacaj się w kanał Pašman, długi zielony rów między stałym lądem a bliźniaczymi wyspami Pašman i Ugljan. Uważaj na oznakowany tor: kanał wypłyca się miejscami, a prąd pływowy przez niego biegnie mocniej niż gdziekolwiek w pobliżu. Nabrzeże Biogradu i nieustanna strużka miejscowego ruchu przenoszą cię przez środek dnia. Zadar pokazuje się najpierw jako węzeł dzwonnic na otoczonym murami cyplu lądu. Zacumuj naprzeciw starego miasta i oddaj wieczór miastu: rzymskie forum, okrągły dziewiątowieczny kościół św. Donata i Riva o zmierzchu, gdzie Organy Morskie obracają falę w powolne akordy, a Pozdrowienie Słońcu jarzy się pod stopami. Zobacz sam, jak wypada zachód słońca.

Co robić

Posłuchaj, jak Organy Morskie grają wieczorną falę

Stań nad rozświetlonym Pozdrowieniem Słońcu

Obejdź rzymskie forum i kościół św. Donata

Zaopatrz się na targach Zadaru

Wskazówka cumownicza

Marina Zadar stoi frontem do cypla starego miasta i sadza katamarany na leniwych linach, więc rezerwuj latem; promy i łodzie wycieczkowe rządzą miejskim nabrzeżem. Jeśli jest pełno, D-Marin Borik leży dwie mile na północny zachód.

Dzień 12

Zadar → Silba

Gdy już strząśniesz kanał Zadaru, rejs wygina się na północny zachód obok Ugljanu i Rivanja, morze przerzedza się z wysp w miarę drogi, aż Sestrunj, Molat i wreszcie Silba wyostrzają się w kadrze. Silba to rodzaj wyspy, jakiej się już po prostu nie buduje: ani jednego samochodu, żadnego hotelu z prawdziwego zdarzenia, a przez lipiec i sierpień nawet rower jest niemile widziany w wioskowych uliczkach. Jedna wieś okrakiem na cienkiej talii lądu z lądowaniem po obu stronach, Mul na wschodzie, Žalić na zachodzie, więc osłona zawsze gdzieś jest. Nad dachami wznosi się Toreta, dziewiętnastowieczna sześcioboczna wieża ze schodami wspiralującymi po zewnątrz, postawiona przez kapitana i spleciona ze starą opowieścią o miłości i czekaniu. Wejdź na nią, a północny archipelag rozkłada się w wachlarz pod tobą. Potem rób jak wyspa: piaszczyste zatoczki, sosnowy cień i wioskowa kolacja jedzona na spacerze, bo Silba nie ma szybszego biegu.

Co robić

Wejdź zewnętrznymi spiralnymi schodami Torety

Popływaj z piasku na Šotorišće

Pobłąkaj się po bezsamochodowych uliczkach wsi

Podpłyń pontonem do pustej zatoczki na zachodnim brzegu

Wskazówka cumownicza

Podejmij boję w Mulu albo Žaliću, którą wiatr sprzyja, bo fala dosięga obu; albo rzuć kotwicę w zatoce Sveti Ante tuż na południe od wsi, piasek na 4 do 8 m. Na Silbie nie ma mariny.

Dzień 13

Silba → Veli Lošinj

Przeskok z Silby do Lošinja prowadzi przez jedne z najlepszych delfinowych wód gdziekolwiek na Adriatyku. Osiadłe stado butlonosów żyje tu na zewnątrz, śledzone od ponad trzydziestu pięciu lat przez Blue World Institute w Veli Lošinj, więc postaw kogoś na wachcie w chwili, gdy tylko jesteś na otwartym morzu. Południowo-wschodnie oblicze Lošinja wychodzi strome i zielone. Żagiel wzbogacił tę wyspę, a do dziewiętnastego wieku kapitanowie Veli Lošinj wznosili wysokie pastelowe domy, które wciąż rozpychają się o miejsce wokół jego absurdalnie małego portu. Wejście jest szerokie na jakąś jedną łódź, różowy kościół św. Antoniego strzeże nabrzeża. W środku jest ciasno, więc większość załóg woli sąsiednią Rovenskę, osłoniętą za starym falochronem i o dziesięć minut spacerem. Na brzegu wejdź uliczkami do weneckiej wieży z 1455 roku, dziś małego muzeum.

Co robić

Wypatruj osiadłego stada butlonosów

Zwiedź muzeum w weneckiej wieży z 1455 roku

Przejdź ścieżką brzegową z Rovenskej

Wypij kawę pod kościołem św. Antoniego

Wskazówka cumownicza

Większość katamaranów nie zmieści się w wewnętrznym porcie Veli Lošinj, więc weź zamiast tego Rovenskę, albo nabrzeże, albo boje wtulone za falochronem. Wszystko poza wiatrem południowo-wschodnim zostawia ją spokojną, a ścieżka brzegowa obchodzi cię do wsi.

Dzień 14

Veli Lošinj → Marina Pomer

Zachowaj coś w rezerwie na ostatni dzień, bo to najdłuższe pojedyncze przejście z całej puli i niemal wszystko to otwarta woda. Wymknij się z Veli Lošinj wcześnie, okrąż południowy kraniec wyspy i biegnij w górę zewnętrznego wybrzeża obok Unije, a potem odłóż kurs przez Kvarner na cypel Istrii, tę samą wodę, którą przecinałeś idąc na południe w dniu drugim, tyle że teraz z trzynastoma dniami łodzi pod pasem. Przylądek Kamenjak wciąż prosi, by traktować go poważnie: stój dobrze z dala od wysuniętych mielizn, spodziewaj się, że morze podskoczy tam, gdzie wiatr spotyka prąd, i dopiero wtedy odpadnij w spokój zatoki Medulin. Następuje cicha ostatnia mila, w górę do Mariny ACI Pomer. Zatankuj tam, gdzie każe baza, przejdź inwentarz zdawczy, a potem przejdź do tego, co się liczy, ostatnia kąpiel, ostatnia kolacja z załogą i doroczna sprzeczka o to, które z czternastu kotwicowisk było z nich najlepsze.

Co robić

Okrąż przylądek Kamenjak, dając mieliznom miejsce

Popływaj na koniec w zatoce Medulin

Zatankuj i wyszykuj łódź do przekazania

Wznieś toast za dwa tygodnie przy kolacji w Pomerze

Wskazówka cumownicza

Celuj w miejsce w ACI Pomer do późnego popołudnia, bo inspekcja zdawcza przychodzi wcześnie następnego dnia. Wpasuj postój na paliwo w swój harmonogram; baza wskaże ci dystrybutor, którego chce przed przekazaniem.