Card image
Trasa · 14 dni · pętlaTrasa czarterowa · Dubrovnik

Dubrovnik przez Korčula & Hvar.

Dwutygodniowa pętla z Dubrownika przez Mljet, Korčulę, Vis, Hvar i Lastovo, z kotwicowiskami, konobami i wskazówkami do cumowania na każdy dzień.

Trasa

Trasa dzień po dniu

Kliknij dowolną pinezkę na mapie lub dowolny dzień w podsumowaniu poniżej, aby zobaczyć postój, opis i zdjęcia tego dnia.

Sipan
Dzień 1

Dubrovnik → Šipan

Spokojny, 8-milowy rozruch z Komolca w archipelag Elafity, z metą przy cichym nabrzeżu Šipanu, zanim zaczną się dłuższe etapy na zachód.

Dystans

11 Mm

Żegluga

~2,2 h przy 5 węzłach

W skrócie

Trasa w skrócie

Najlepszy sezon

maj – połowa października (szczyt cze – wrz)

Czas trwania

14 dni

Port startowy

Dubrovnik

Akwen

Dubrovnik

Podsumowanie trasy

Kliknij dowolny dzień, aby wrócić do mapy i zobaczyć jego zdjęcia, opis i wskazówkę cumowniczą.

Zaplanuj tę trasę

Jachty z portu Dubrovnik

Dostępność i ceny na żywo, rezerwacja online

Wszystkie trasy — Dubrovnik

Porównaj inne warianty trasy

Przeszukaj całą flotę

Każdy kierunek, termin i typ jachtu

Cała historia

Podróż dzień po dniu

Nazwane kotwicowiska, wskazówki cumownicze i atrakcje dla każdego etapu tygodnia — mapa podąża za Tobą podczas przewijania.

Dzień 1 / 14
Sipan
1
Dzień 1

Dubrovnik → Šipan

Pierwszego dnia nikt nie nadwyręża mięśni. Cumy schodzą w ACI Marina Dubrovnik w Komolcu, na wolnych obrotach schodzisz Rijeką Dubrovačką obok Starego Portu, a gdy już wyjdziesz w otwartą wodę, kierujesz dziób na północny zachód, ku Elafitom — osiem mil i ani mili więcej. Trzy z tych wysp wciąż są zamieszkane, a Šipan to ta, która gospodaruje: tarasy oliwne ciągną się w głąb od wioski na każdym z krańców. Noc spędzasz w Šipanskiej Luce, większej i położonej na północno-zachodnim krańcu: rufą do nabrzeża na własnej kotwicy, woda i prąd przy środkowych miejscach, drobna opłata. Zostaje jeszcze dość światła, by pójść oznakowaną ścieżką przez grzbiet do Suđurađu, trzy kwadranse w jedną stronę, i stanąć pod pałacem Skočibuha — obronną siedzibą, którą tutejsi armatorzy wznieśli w XVI wieku. Wracaj głodny. Konoba Kod Marka podaje czarne risotto i ostrygi z Mali Ston, którymi wyspa handluje.

Co robić

Przejdź ścieżką do pałacu Skočibuha w Suđurađu

Zamów czarne risotto w Konoba Kod Marka

Popływaj ze skał poniżej wioski

Popłyń bąkiem na Lopud na popołudnie

Wskazówka cumownicza

Rufą na własnej kotwicy przy nabrzeżu Šipanskiej Luki, drobna opłata, woda i prąd na środku. Zatoka dobrze znosi wiatry z południa, ale stoi otworem na gradientowy wiatr z północy, więc jeśli prognoza przekracza 18 węzłów z północy, wróć na noc do ACI Dubrovnik.

Mljet
2
Dzień 2

Šipan → Polače (Mljet)

Polačy nie dostrzeżesz, dopóki zatoka już cię nie wciągnie, a wtedy okaże się jednym z najpewniejszych postojów na południowym wybrzeżu — długim jęzorem wody, który lekceważy wszystko z północy, północnego wschodu, wschodu i południowego wschodu. Złap zieloną boję parkową i rozlicz się z rangerem w kiosku przy nabrzeżu; te czterdzieści parę euro za noc obejmuje wstęp do parku dla całej załogi. Kto woli twardy grunt pod stopami, może stanąć rufą do wioskowego pomostu — jest kilka miejsc. U szczytu zatoki stoi rzymski pałac z IV wieku, na tyle blisko, że da się do niego przespacerować przed kolacją, obok murów bazyliki i narożnej wieży. Stamtąd pół godziny w głąb lądu do Veliko Jezero, większego ze słonych jezior, skąd parkowa łódź zabiera cię na benedyktyński klasztor na wysepce. Obejdź brzegiem oba jeziora dookoła, a uzbiera się jakieś dziewięć kilometrów.

Co robić

Popłyń parkową łodzią do klasztoru św. Marii

Przejdź dziewięciokilometrową pętlę wokół obu jezior

Zwiedź rzymskie ruiny z IV wieku przy nabrzeżu

Popływaj w chłodniejszej, słonawej wodzie jeziora

Wskazówka cumownicza

W Polačy tylko zielone boje parkowe, opłacane u rangera po przybyciu i obejmujące wstęp do parku dla załogi. Osłona jest tu tak dobra, jak tylko Adriatyk pozwala — zamknięta na wszystko od północy przez południowy wschód, więc to bezpieczny wybór przy każdej ustabilizowanej letniej prognozie.

Korcula
3
Dzień 3

Polače → Korčula Town

Wpłyń w kanał Pelješac, a Korčula pokaże się wcześnie — ostroga z kamienia i terakoty wypchnięta w cieśninę pod jedną kampanilą, z murem opadającym pionowo do linii wody. Pewny postój to ACI Marina Korčula na wschodnim skrzydle półwyspu, muringi i wszelkie media. Na zachód od murów miejskie nabrzeże wysadza cię wprost przy bramie, ale bierze popołudniowy maestral na wprost i zaczyna pracować, gdy kanał zwęża strugę koło drugiej. Całe stare miasto przejdziesz w dziesięć minut; uliczki w jodełkę ułożono celowo, by łamały wiatr, zanim dotrze do rynku. Wejdź na kampanilę św. Marka po widok w górę kanału, zajrzyj do domu, który rości sobie prawa do Marco Polo, i zaplanuj kolację na poniedziałek albo czwartek, gdy po zmroku Moreška odgrywa na rynku swój pojedynek na miecze.

Co robić

Wejdź na dzwonnicę św. Marka po widoki na kanał

Zobacz po zmroku taniec z mieczami Moreška

Zajrzyj do spornego domu Marco Polo

Zamów rybny brodet w konobie na dziedzińcu

Wskazówka cumownicza

Na każdą pogodę — ACI Marina Korčula po wschodniej stronie: wyłożone muringi, media pod ręką. Ładniejsze zachodnie nabrzeże miejskie stoi twarzą do maestralu i koło czternastej zaczyna kołysać; gdy oba się zapełnią, Lumbarda trzy mile na południowy wschód to twój spokojny plan awaryjny.

Šćedro
4
Dzień 4

Korčula → Šćedro

Šćedro rozpiera się w przesmyku między Korčulą a Hvarem i większość jachtów przepływa obok bez postoju. Nikt tu nie mieszka. Żadnego sklepu, punktu poboru wody ani prądu — tylko para letnich kuchni po stronie północnej, które wystawiają darmowe boje dla każdego, kto przypłynie na posiłek. Szersza zatoczka to Lovišće na północy i to tam się cumujesz; po stronie południowej mniejszy Mostir kryje ponad plażą ruiny dominikańskiego klasztoru wzniesionego w XIV wieku. Złap boję w Lovišće, zwoduj bąka i wybieraj między Konoba Frankun a Konoba Mostir — obie przyrządzają dzienny połów na żarze, z dzbanem Plavac Mali. Potem zostaje wybór: czterdzieści minut ścieżką w głąb lądu do klasztoru albo prosto z rufy w wodę, w której widać dno do dwudziestu pięciu metrów. Tak czy siak, nikt nie przyjdzie tego zakłócić.

Co robić

Złap darmową boję w zatoce Lovišće

Dojdź do dominikańskich ruin w Mostir

Ponurkuj z fajką w wodzie przejrzystej do dwudziestu pięciu metrów

Zjedz grillowaną rybę w Konoba Frankun

Wskazówka cumownicza

Darmowe boje przy dwóch konobach w Lovišće; kolacja na lądzie rezerwuje boję, więc potwierdź to przy cumowaniu. Jeśli są zajęte, możesz stanąć na kotwicy na ośmiu-dwunastu metrach nad piaskiem i wodorostami, a gdy północny wiatr przekroczy 15 węzłów, przemknij za cypel do Mostir po stronie południowej.

Vis
5
Dzień 5

Šćedro → Vis Town

Znów na zachód, a przeprawa wysadza cię w Zatoce Św. Jerzego, szerokim porcie pod miastem Vis na północnym wybrzeżu. Z dwóch portów wyspy ten jest łatwiejszy dla przyjezdnej załogi: rufą podejdziesz do długiego, łukowatego nabrzeża niemal w dowolnym miejscu, woda i prąd na śródokręciu, opłata, która nie nadszarpnie kasy. Nic z południa, południowego zachodu, zachodu ani północnego zachodu tu nie wchodzi; kotwicowisko niepokoi tylko wiatr z północy, a te latem są tu rzadkie. Pod promenadą kryje się głęboka historia. Grecy założyli w tym miejscu Issę w 397 roku p.n.e. — pierwszą kolonię, jaką osadzili na wschodnim Adriatyku — a ich hellenistyczne mury i późniejsze rzymskie termy wciąż obrzeżają nabrzeże. Wejdź do Fortu George, wzniesionego przez Austro-Węgrów w XIX wieku, po widok w dół na zatokę. A jeśli marzy ci się ośmiornica spod peki, zamów ją trzy godziny wcześniej i nalej do niej wyspiarskiej białej Vugavy.

Co robić

Prześledź hellenistyczne mury wzdłuż promenady

Wejdź do austro-węgierskiego Fortu George

Zobacz rzymskie termy nad brzegiem morza

Zamów ośmiornicę spod peki, z trzygodzinnym wyprzedzeniem

Skosztuj białej Vugavy w wiejskiej piwnicy

Wskazówka cumownicza

Rufą na kotwicy przy długim nabrzeżu miasta Vis, drobna opłata, woda i prąd na śródokręciu. Zatoka Św. Jerzego jest zamknięta na południe, południowy zachód, zachód i północny zachód, co czyni ją najpewniejszym noclegiem na wyspie przy niemal każdym wietrze.

Komiza
6
Dzień 6

Vis → Komiža

Sześć mil ledwie usprawiedliwia postawienie grota, ale zgodny z ruchem wskazówek zegara zwrot wokół zachodniego krańca wyspy prowadzi cię tam, gdzie bije inny rytm. Komižy nigdy nie wystrojono pod turystów. Kutry wciąż tłoczą się po wschodniej stronie portu, żaden kurort się nie przyjął, a konoby grillują drobną bopsę i leją Vugavę z karafki. Wejdź rufą do wewnętrznego basenu przy miejskim nabrzeżu, gdzie piasek i wodorosty przeważnie cię utrzymają; na noc trzymaj się z dala od zewnętrznego muru, bo bierze każdą falę z południowego zachodu prosto w nos. Reszta dnia należy do góry Hum. Szczyt wyspy na 587 metrach to półtorej godziny w górę, między suchymi murkami winnic i sosnami, a od krzyża na wierzchołku cała środkowa Dalmacja otwiera się w dole, w najczystsze dni z Włochami na horyzoncie. Tito dowodził stąd swoją wojną z jaskini, kwadrans w bok od ścieżki, po drodze na dół.

Co robić

Wejdź na górę Hum do wojennej jaskini Tity

Pospaceruj o zmierzchu po czynnym nabrzeżu rybackim

Zobacz Muzeum Rybołówstwa w weneckiej wieży

Popatrz z falochronu na zachód słońca nad otwartym morzem

Wskazówka cumownicza

Zacumuj rufą w wewnętrznym basenie przy nabrzeżu Komižy, piasek i wodorosty, generalnie dobre trzymanie. Zewnętrzny mur to żadne miejsce na noc przy jakimkolwiek wietrze z południowego zachodu, więc jeśli dmie stamtąd powyżej 15 węzłów, wróć te sześć mil do Zatoki Św. Jerzego.

Stari grad
7
Dzień 7

Komiža → Biševo – Stari Grad

Nastaw budzik. Morska grota na Biševie płonie tym nierzeczywistym błękitem tylko przez tę parę godzin, mniej więcej od dziewiątej do jedenastej, gdy słońce schodzi pod krawędź i podświetla wodę od spodu. Stań burtą przy koncesyjnym nabrzeżu u wejścia, uiść opłatę w kiosku i odczekaj swoją kolej w rzędzie do oficjalnych łódek, które przewożą załogi po kilka naraz; całość zamyka się w niespełna czterdziestu minutach. Stamtąd zaczyna się prawdziwe żeglowanie — dwadzieścia pięć mil na wschód-północny wschód do Stari Gradu. Żadne miasto w kraju nie jest starsze. Osadnicy z Paros wytyczyli je jako Pharos w 384 roku p.n.e., a grecka siatka wciąż czyta się w uliczkach jego serca. Równinę rozłożoną za miastem uprawia się bez przerwy od tamtej pory, co przyniosło jej wpis na listę UNESCO. Stari Grad chowa się w głębi długiego fiordu na północnym wybrzeżu i cokolwiek zrzuci pogoda, nic z tego tam do ciebie nie dotrze.

Co robić

Wpłyń wcześnie łódką do Błękitnej Groty

Odczytaj grecką siatkę w uliczkach Stari Gradu

Zwiedź zamek Tvrdalj i sadzawkę Hektorovicia

Wyjdź na Równinę Stari Gradu z listy UNESCO

Wskazówka cumownicza

Przy Biševie można stać burtą przy koncesyjnym nabrzeżu tylko za dnia, nigdy na noc; opłatę uiść w kiosku w porze południowej. W Stari Gradzie zajmij miejskie nabrzeże rufą do, za drobną opłatą, albo ACI Marina Stari Grad z muringami; fiord osłoni cię niezależnie od tego, co robi wiatr.

Palmižana
8
Dzień 8

Stari Grad → Hvar (Palmižana)

Wymiń zachodni cypel Hvaru i wśliźnij się do Palmižany, osłoniętego wcięcia na Sv. Klement u szczytu łańcucha Pakleni. Tamtejsza marina ACI leży na północno-wschodnim brzegu, rufą do na muringach, ale miejsca zapełniają się wcześnie przez cały lipiec i sierpień, więc rezerwuj z wyprzedzeniem albo przypłyń gotów kotwiczyć. Otwarta zatoka daje ci pięć do dziesięciu metrów nad piaskiem i wodorostami i marszczy się w chwili, gdy wczesnym popołudniem zaczyna się wciskać maestral. Na spokojną noc wejdź w jedną z zatoczek otwartych na południe — Vinogradišće albo Tarsce — i wyłóż cumę na skały. Dzień na lądzie ma z sezonu na sezon ten sam kształt: obchód ogrodu botanicznego Meneghello, założonego w 1906 roku; stolik w jednej z czterech konob zatoki po zmroku; i dryf z maską i płetwami nad rzymskimi amforami leżącymi przy zachodnim brzegu. Miasto Hvar to jedna taksówka wodna na wschód dla każdego, kto goni za późnym wieczorem.

Co robić

Ponurkuj z fajką nad rzymskimi amforami przy zachodnim brzegu

Pospaceruj po ogrodzie botanicznym Meneghello z 1906 roku

Stań na kotwicy z cumą na brzeg w Vinogradišće

Przepraw się taksówką wodną do miasta Hvar na wieczór

Wskazówka cumownicza

ACI Palmižana ma muringi, ale w pełni lata bywa wyprzedana, więc rezerwuj online na lipiec i sierpień. Jeśli jest pełna, stań na kotwicy w Vinogradišće po stronie południowej z cumą na brzeg — lepsza osłona przed popołudniowym wiatrem z zachodu — i nie zostawaj na noc w głównej zatoce, gdy rozkręci się wiatr z południowego zachodu.

Vela Luka
9
Dzień 9

Hvar → Proizd – Vela Luka

Idź na południowy zachód, na długim etapie ku Proizd, skrawku gołej skały kilka mil od zachodniego krańca Korčuli. Dwie rzeczy ściągają tu miejscowe łodzie: baseny, które morze wyżłobiło w zachodnim brzegu, zatrzymując wodę i grzejąc ją w słońcu, oraz kąpiel tak przejrzysta jak każda w środkowej Dalmacji. Na noc się to nie nadaje — kotwicowisko stoi otworem na każdą stronę świata — więc potraktuj je jako postój na lunch: zahacz na sześciu-ośmiu metrach na piaszczystej półce od wschodu, popływaj, obejdź skałę pętlą w pół godziny, a potem, póki jest światło, przejdź cztery mile na południowy wschód do Vela Luki. Vela Luka otwiera się głęboko i zwrócona ku zachodowi na dalekim krańcu Korčuli — paliwo, woda i prąd wzdłuż nabrzeża oraz osłona od wszystkiego poza ostrym wiatrem z południa. Na kolację žrnovski makaruni, makaron zwijany ręcznie.

Co robić

Stań na kotwicy przy Proizd i popływaj w skalnych basenach

Obejdź wysepkę półgodzinną pętlą

Zatankuj na zachodnim końcu nabrzeża Vela Luki

Zamów žrnovski makaruni w konobie w Vela Luce

Wskazówka cumownicza

Proizd to kotwicowisko wyłącznie na dzień, otwarte na każdy wiatr, więc nigdy nie zostawiaj tam jachtu na noc; rzuć kotwicę na sześciu-ośmiu metrach na wschodnim piasku. Vela Luka daje ci postój rufą przy długim nabrzeżu z paliwem, wodą i prądem, dobrze zamknięta od północy, północnego wschodu i wschodu.

Zaklopatica
10
Dzień 10

Vela Luka → Lastovo (Zaklopatica)

Lastovo leży na tyle daleko od brzegu, że zachowało spokój parku przyrody i najczarniejsze nocne niebo w kraju. Wpuszcza cię Zaklopatica, zatoka wcięta w północne wybrzeże, z niską wyspą leżącą w poprzek wejścia, która wygładza falę. Każda z pięciu rodzinnych konob prowadzi własny rząd darmowych boi, a układ nie może być prostszy: twój stolik i twoja boja pochodzą z tej samej kuchni. Zostaw kotwicę schowaną — dno to trawa morska i woleliby, żebyś jej nie ruszał — a poza lipcowym tłokiem o boję nigdy nie trudno. Kuchnie najlepiej wychodzi miejscowy homar i šporki makaruli, tęgi gulasz z wołowiny i makaronu starszy niż jakikolwiek turysta. Na lądzie nie ma prawie nic, czym wypełnić wieczór, i to właśnie stanowi cały urok. Trafisz na pogodną sierpniową noc, a Droga Mleczna stanie nad głową na długo przed północą.

Co robić

Wymień kolację na darmową boję konoby

Zamów homara z Lastova albo šporki makaruli

Przejdź w głąb lądu do kominów miasteczka Lastovo

Zostań na pokładzie dla Drogi Mlecznej

Wskazówka cumownicza

Darmowe boje przy konobach w Zaklopaticy, a rezerwacja kolacji blokuje twoją boję, więc dzwoń wcześniej i daruj sobie kotwiczenie nad trawą morską. Zatoka jest zamknięta od północy dookoła do zachodu, ale jeśli wiatr z południowego wschodu przekroczy 15 węzłów, przesuń się cztery mile na południe do Skrivenej Luki.

Mljet
11
Dzień 11

Lastovo → Pomena (Mljet)

Dwadzieścia mil w górę na północny wschód i Mljet znów jest pod kilem, tym razem zachodnim krańcem, w Pomenie. Wioska to drugie wejście do parku, a procedura jak w Polačy: weź w zatoce zieloną boję parkową i rozlicz się z rangerem, ze wstępem załogi do parku wliczonym w opłatę, albo wskocz rufą do na pomost. Kwadrans piechotą od nabrzeża prowadzi cię do Malo Jezero, mniejszego słonego jeziora, a ścieżka ciągnie się dalej do Veliko Jezero i łodzi na klasztorną wyspę. Oddaj popołudnie jeziorom; w obu można pływać, a w sierpniu cykady zagłuszają własne myśli. Pomena to dwie konoby, sklep i niewiele więcej, a na kolację grillowana ryba z butelką Pošipu przywiezionego z winnic Korčuli z przeciwległego brzegu.

Co robić

Przejdź piętnaście minut do Malo Jezero

Przepraw się łodzią do klasztoru św. Marii

Przejdź dziewięciokilometrową pętlę obok obu jezior

Wypij Pošip z Korčuli do grillowanej ryby

Wskazówka cumownicza

Zielone boje parkowe w Zatoce Pomena, opłacane u rangera ze wstępem załogi do parku w cenie, albo kilka miejsc rufą do na wioskowym pomoście. Zatoka dobrze trzyma; dopiero wiatr z północnego zachodu powyżej 18 węzłów wpycha przez wejście jakąkolwiek realną falę.

Saplunara
12
Dzień 12

Pomena → Saplunara Bay (Mljet)

Trasa zakręca na wschód-południowy wschód pod brzuchem Mljet do Saplunary, hen w południowo-wschodnim narożniku, i tu granica parku zostaje za tobą, więc opłaty rangera się kończą. Prawdziwie piaszczyste plaże trafiają się na tym wybrzeżu rzadko; Saplunara ma jedną. Zatoka otwiera się szeroka i płytka nad jasnym dnem na czterech-sześciu metrach, więc rzuć kotwicę wprost na piasek albo złap sezonową boję przy jednej z dwóch plażowych konob. Północ, północny zachód i zachód są osłonięte; tylko wiatr z południa wpycha falę w głąb zatoki. Kiedy już stoisz, kąpiel jest całym sensem tego postoju — płytka, z piaszczystym dnem, w turkusie niemal zbyt jaskrawym, by był prawdziwy. Piechotą dwadzieścia minut na północ do cichszego piasku w Blace albo podejście ścieżką pod górkę do małej białej kaplicy. Wioska za plecami to kilka kamiennych domów i niewiele więcej.

Co robić

Stań na kotwicy nad piaskiem i pływaj wprost z jachtu

Przejdź na północ do cichszej plaży Blace

Wejdź do białej kaplicy nad zatoką

Zamów grillowaną oradę w plażowej konobie

Wskazówka cumownicza

Stań na kotwicy na czterech-sześciu metrach na pierwszorzędnym piasku — tu wybór oczywisty — albo weź darmową boję konoby z kolacją na lądzie. Zatoka osłania od północy, północnego zachodu i zachodu, ale stoi otworem na południe, więc jeśli wiatr z południa przekroczy 18 węzłów, przejdź sześć mil na północ do Okuklje, również poza parkiem i w pełni zamkniętego.

Lopud
13
Dzień 13

Saplunara → Lopud

Osiemnaście mil z powrotem na wschód i Elafity znów się wypiętrzają, tym razem Lopud — środkowa z trzech wysp i ostatnia przed Dubrownikiem. Nie ma tu samochodów. Wioska tuli się do głównej zatoki po stronie północno-zachodniej, a pół godziny przez grzbiet wyspy wysadza cię przy Šunj, prawdziwej piaszczystej plaży na południowo-wschodnim brzegu i tym, po co większość tu przypływa. Cumowanie niewiele wymaga: rufą do wioskowego nabrzeża na własnej kotwicy, woda i prąd przy środkowych miejscach, drobna opłata. Południe, południowy wschód i południowy zachód są odcięte; północ zostaje otwarta. Popołudnie układa się samo — spacer do Šunj na kąpiel, rzut oka na obronny klasztor franciszkanów z XV wieku nad brzegiem morza, a potem ostrygi z Mali Ston i czarne risotto przy stoliku na nabrzeżu. Nie zostawiaj tego na później; rano jest odcinek do domu.

Co robić

Przejdź na piaszczystą plażę Šunj

Zobacz obronny klasztor franciszkanów nad brzegiem

Wejdź do ruin fortu po widok

Zamów ostrygi z Mali Ston przy stoliku na nabrzeżu

Wskazówka cumownicza

Rufą do wioskowego nabrzeża Lopudu na kotwicy, drobna opłata, woda i prąd na śródokręciu. Dobra osłona od strony południowej, ale otwarta na północ, więc jeśli prognoza przekracza 18 węzłów z tamtej strony, cofnij się do Šipanskiej Luki albo płyń dalej do ACI Dubrovnik.

Dubrovnik
14
Dzień 14

Lopud → Dubrovnik

Ostatnie osiem mil biegnie na południowy wschód od Lopudu do ACI Marina Dubrovnik w Komolcu, a sobota ma własny rytuał: zbiorniki wypompowane, paliwo dolane, pokład spłukany, inwentarz sprawdzony i skiper pod ręką do wyjściowej kontroli między ósmą a dziewiątą. Linia do domu ślizga się obok Koločepu, najmniejszej z Elafitów i najbliższej miastu, którego wschodnie zatoczki są miejscem, gdzie większość załóg zażywa ostatniej kąpieli — więc stań na kotwicy na sześciu-ośmiu metrach na piasku i wypuść wszystkich za burtę jeszcze raz, zanim skręcisz w Rijekę Dubrovačką i na silniku dobijesz do pomostu. Baza leży osiem kilometrów w górę estuarium od miasta w murach. Paliwo dolane, papiery podpisane — autobus 1A albo taksówka dowiozą cię do Bramy Pile w niespełna piętnaście minut. Przejdź po murach obronnych, a potem usiądź do długiego lunchu w jednej z uliczek przy Prijeko i porządnie zamknij te dwa tygodnie.

Co robić

Popływaj ostatni raz przy Koločepie

Przejdź pętlą murów starego miasta

Zwiedź Pałac Rektorów albo krużganki franciszkanów

Zjedz powolny lunch przy uliczce Prijeko

Wskazówka cumownicza

Wróć do ACI Marina Dubrovnik w Komolcu zgodnie z umową; obsługa bazy przydzieli miejsce, a sobotnie okno przekazania trwa od ósmej do dziewiątej. Jeśli papiery wymagają powrotu na dzień wcześniej, stań przy nabrzeżu do 17:00 w piątek i licz pół godziny do Bramy Pile autobusem 1A albo taksówką.

Przepłyń tę trasę własnym czarterem

Sprawdź dostępność z mariny startowej, porównaj jachty i zarezerwuj swój tydzień online — z bezpłatnym anulowaniem.

Jachty z portu DubrovnikWszystkie jachty